Art. 188. Kasacja od prawomocnego orzeczenia dyscyplinarnego

1. Od prawomocnego orzeczenia Wyższego Sądu Dyscyplinarnego kończącego postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej ratowników medycznych stronom, ministrowi właściwemu do spraw zdrowia i Prezesowi Krajowej Rady przysługuje kasacja do Sądu Najwyższego w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia orzeczenia.

2. Kasację w stosunku do tego samego obwinionego i od tego samego orzeczenia każdy uprawniony może wnieść tylko raz.

Komentarz do Art. 188.

Przepis określa zasady wnoszenia kasacji od prawomocnego orzeczenia Wyższego Sądu Dyscyplinarnego, jeżeli orzeczenie to kończy postępowanie dotyczące odpowiedzialności zawodowej ratowników medycznych. Kasacja jest kierowana do Sądu Najwyższego i może dotyczyć właśnie takiego orzeczenia, a więc prawomocnego rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej.

Uprawnienie do wniesienia kasacji przysługuje trzem kategoriom podmiotów:

stronom,
ministrowi właściwemu do spraw zdrowia,
Prezesowi Krajowej Rady.

Przepis wyznacza termin na dokonanie tej czynności. Kasację należy wnieść w ciągu 2 miesięcy od dnia doręczenia orzeczenia. Początek biegu terminu wiąże się z doręczeniem, a nie z samym wydaniem orzeczenia. Oznacza to, że dla oceny zachowania terminu znaczenie ma data, w której orzeczenie zostało doręczone.

Drugi ustęp wprowadza ograniczenie liczby kasacji. W stosunku do tego samego obwinionego i od tego samego orzeczenia każdy z uprawnionych może wnieść kasację tylko raz. Ograniczenie odnosi się więc jednocześnie do osoby obwinionego oraz do konkretnego orzeczenia. Przepis reguluje zatem zarówno krąg podmiotów uprawnionych, organ właściwy do rozpoznania kasacji, termin jej wniesienia, jak i zasadę jednokrotnego korzystania z tego uprawnienia w określonej sprawie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 2705.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 187.Art. 189.