Art. 35. Uzyskanie i uznawanie tytułu specjalisty

1. Fizjoterapeuta uzyskuje tytuł specjalisty po odbyciu szkolenia specjalizacyjnego, ustalonego programem specjalizacji i zdaniu PESFZ.

2. Opłatę za szkolenie specjalizacyjne i PESFZ ponosi fizjoterapeuta odbywający specjalizację.

3. Wysokość opłaty za szkolenie specjalizacyjne ustala kierownik jednostki szkolącej, o której mowa w art. 36 ust. 1. Wysokość opłaty nie może być wyższa niż planowane koszty związane z przeprowadzeniem szkolenia specjalizacyjnego. Opłata stanowi przychód jednostki szkolącej.

4. Minister właściwy do spraw zdrowia może, w ramach środków budżetu państwa, których jest dysponentem, dofinansować koszty związane ze szkoleniem specjalizacyjnym fizjoterapeutów.

5. KIF uznaje, na wniosek, uzyskany za granicą tytuł specjalisty w dziedzinie fizjoterapii za równoważny z tytułem specjalisty w Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli zostały spełnione warunki:

1) okres specjalizacji odbytej za granicą nie odbiega od okresu określonego w programie specjalizacji w dziedzinie fizjoterapii realizowanego w Rzeczypospolitej Polskiej;

2) program specjalizacji w zakresie wymaganej wiedzy teoretycznej oraz umiejętności praktycznych odpowiada w istotnych częściach programowi specjalizacji w dziedzinie fizjoterapii w Rzeczypospolitej Polskiej.

6. Osoba, która uzyskała za granicą tytuł specjalisty, o którym mowa w ust. 1, występuje do KIF z wnioskiem, do którego dołącza, wraz z tłumaczeniem na język polski, dokumenty:

1) oryginał dokumentu nadania tytułu specjalisty;

2) dokument zawierający dane o miejscu odbycia specjalizacji i jej okresie oraz zrealizowanym programie;

3) informacje o sposobie i trybie złożenia egzaminu końcowego lub innej formie potwierdzającej nabytą wiedzę i umiejętności praktyczne;

4) zaświadczenia o miejscu, okresie i rodzaju czynności zawodowych wykonywanych po uzyskaniu tytułu specjalisty.

7. KIF uznaje albo odmawia uznania tytułu specjalisty w dziedzinie fizjoterapii, w drodze decyzji, na podstawie opinii sporządzonej przez dyrektora Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego, zwanego dalej „CMKP”.

8. Opinia, o której mowa w ust. 7, jest sporządzana na podstawie oceny merytorycznej wniosku, dokonanej przez zespół ekspertów, o którym mowa w art. 38 ust. 3. W wyniku dokonania oceny, zespół ekspertów może wnioskować o podjęcie jednej z następujących decyzji:

1) uznanie tytułu specjalisty bez dodatkowych warunków;

2) uznanie tytułu specjalisty po odbyciu stażu adaptacyjnego w jednostce szkolącej, którego zakres i program określi w indywidualnych przypadkach zespół ekspertów;

3) uznanie tytułu specjalisty po złożeniu PESFZ;

4) odmowę uznania tytułu specjalisty uzyskanego za granicą.

9. Obsługę organizacyjną i finansowanie prac zespołu ekspertów, o którym mowa w art. 38 ust. 3, zapewnia CMKP.

10. Staż adaptacyjny, o którym mowa w ust. 8 pkt 2, jest odbywany w jednostce szkolącej, o której mowa w art. 36 ust. 1, na podstawie umowy o odbycie stażu adaptacyjnego zawartej z tą jednostką na warunkach określonych w umowie.

11. KIF uznaje albo odmawia uznania, w drodze decyzji, tytułu specjalisty uzyskanego przez fizjoterapeutę w państwach członkowskich Unii Europejskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub w Konfederacji Szwajcarskiej za równoważny z tytułem specjalisty na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z zasadami określonymi w przepisach dotyczących zasad uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub w Konfederacji Szwajcarskiej.

12. W decyzji zamieszcza się:

1) numer decyzji;

2) datę wydania decyzji;

3) imię (imiona) i nazwisko osoby, której decyzja dotyczy;

4) obywatelstwo (obywatelstwa);

5) państwo, w którym fizjoterapeuta uzyskał tytuł specjalisty;

6) przedmiot decyzji;

7) rozstrzygnięcie;

8) oznaczenie organu wydającego decyzję.

Komentarz do Art. 35.

Przepis określa zasady uzyskania tytułu specjalisty w dziedzinie fizjoterapii oraz uznawania tytułów specjalisty uzyskanych za granicą. Fizjoterapeuta uzyskuje tytuł po odbyciu szkolenia specjalizacyjnego zgodnego z programem specjalizacji i zdaniu PESFZ. Koszty szkolenia oraz egzaminu ponosi osoba odbywająca specjalizację. Opłatę za szkolenie ustala kierownik jednostki szkolącej, przy czym nie może ona przekraczać planowanych kosztów jego przeprowadzenia. Opłata jest przychodem tej jednostki, a minister właściwy do spraw zdrowia może dofinansować koszty szkolenia ze środków budżetu państwa, których jest dysponentem.

Uznanie zagranicznego tytułu następuje na wniosek przez KIF. Wymaga ono porównania okresu i programu specjalizacji z wymaganiami obowiązującymi w Rzeczypospolitej Polskiej. Do wniosku należy dołączyć, wraz z tłumaczeniem na język polski, dokument potwierdzający nadanie tytułu, informacje o przebiegu specjalizacji, egzaminie końcowym lub innej formie potwierdzenia wiedzy i umiejętności oraz dane dotyczące późniejszych czynności zawodowych.

KIF rozstrzyga sprawę w drodze decyzji, na podstawie opinii dyrektora CMKP sporządzonej po ocenie dokonanej przez zespół ekspertów. Możliwe jest uznanie tytułu bez dodatkowych warunków, uzależnienie go od odbycia stażu adaptacyjnego albo zdania PESFZ, a także odmowa uznania. Staż odbywa się w jednostce szkolącej na podstawie zawartej z nią umowy. Odrębne zasady dotyczą tytułów uzyskanych w państwach Unii Europejskiej, państwach EFTA będących stronami umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz w Konfederacji Szwajcarskiej. Decyzja zawiera między innymi dane osoby, państwo uzyskania tytułu, przedmiot i rozstrzygnięcie sprawy oraz oznaczenie organu wydającego.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1994.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

fizjoterapeuci

Art. 34.Art. 36.