Art. 2. Samodzielny charakter zawodu fizjoterapeuty

Zawód fizjoterapeuty jest samodzielnym zawodem medycznym.

Komentarz do Art. 2.

Przepis ustanawia, że zawód fizjoterapeuty ma status samodzielnego zawodu medycznego. Jego treść jest jednoznaczna i ma charakter definicyjno-kwalifikacyjny: przypisuje temu zawodowi dwie cechy. Po pierwsze, wskazuje, że chodzi o zawód „medyczny”. Po drugie, określa go jako „samodzielny”, a więc odrębnie kwalifikuje w ramach tej kategorii.

Znaczenie przepisu polega przede wszystkim na formalnym określeniu statusu zawodu fizjoterapeuty. Nie opisuje on jednak, na czym polega wykonywanie tego zawodu, jakie czynności obejmuje, jakie warunki trzeba spełnić, aby go wykonywać, ani jakie prawa i obowiązki wiążą się z jego wykonywaniem. Nie zawiera także wyjątków, ograniczeń ani dodatkowych przesłanek. Przepis nie rozstrzyga więc szczegółowych kwestii praktycznych, lecz wskazuje podstawową kwalifikację prawną zawodu.

W praktyce jest to punkt wyjścia do odczytywania dalszych regulacji ustawy. Z samego tego przepisu wynika jedynie, że fizjoterapia została ujęta jako samodzielny zawód medyczny. Szczegółowy zakres tego statusu nie został w nim rozwinięty.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1994.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

fizjoterapeuci

Art. 1.Art. 3.