Art. 139. Dopuszczenie do świadczeń osoby bez prawa wykonywania zawodu

Kto dopuszcza do udzielania świadczeń z zakresu fizjoterapii osobę nieposiadającą prawa wykonywania zawodu wymaganego do udzielania tych świadczeń, podlega karze ograniczenia wolności albo grzywny.

Komentarz do Art. 139.

Art. 139 określa odpowiedzialność za dopuszczenie do udzielania świadczeń z zakresu fizjoterapii osoby, która nie posiada wymaganego prawa wykonywania zawodu. Przepis obejmuje sytuację, w której jedna osoba umożliwia lub akceptuje udzielanie takich świadczeń przez inną osobę, mimo braku po jej stronie uprawnienia wskazanego w przepisie.

Kluczowe znaczenie mają trzy elementy:

udzielanie świadczeń musi dotyczyć zakresu fizjoterapii,
osoba udzielająca świadczeń nie może posiadać prawa wykonywania zawodu wymaganego do ich udzielania,
inna osoba musi dopuścić ją do wykonywania tych czynności.

Przepis nie opisuje, w jaki sposób ma dojść do dopuszczenia ani nie wskazuje dodatkowych warunków związanych z miejscem lub formą udzielania świadczeń. Istotny jest sam fakt dopuszczenia osoby bez wymaganego prawa wykonywania zawodu do udzielania świadczeń z zakresu fizjoterapii.

Za takie zachowanie przewidziano dwie alternatywne kary: karę ograniczenia wolności albo grzywnę. Oznacza to, że przepis wskazuje rodzaje sankcji, które mogą mieć zastosowanie za naruszenie tego zakazu. Regulacja ma znaczenie praktyczne, ponieważ wiąże odpowiedzialność nie tylko z samodzielnym udzielaniem świadczeń bez wymaganego prawa wykonywania zawodu, lecz także z dopuszczeniem innej osoby do takich czynności. Ustawodawca obejmuje więc zakresem przepisu również zachowanie polegające na umożliwieniu świadczenia usług przez osobę nieposiadającą wymaganego uprawnienia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1994.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 138.Art. 140.