Art. 31. Podanie produktu leczniczego przy bezpośrednim zagrożeniu życia

W przypadku bezpośredniego zagrożenia życia pacjenta aptekarz może podać produkt leczniczy, z wyłączeniem produktów leczniczych zawierających środki odurzające lub substancje psychotropowe oraz prekursorów kategorii 1, o których mowa w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. z 2023 r. poz. 1939).

Komentarz do Art. 31.

Przepis określa szczególne uprawnienie aptekarza związane z sytuacją bezpośredniego zagrożenia życia pacjenta. W takim przypadku aptekarz może podać pacjentowi produkt leczniczy. Uprawnienie to jest jednak ograniczone i nie obejmuje wszystkich produktów leczniczych.

Wyłączone zostały produkty lecznicze zawierające:

środki odurzające,
substancje psychotropowe,
prekursory kategorii 1.

Przepis odsyła w zakresie tych kategorii do ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wskazując jednocześnie, że chodzi o prekursory kategorii 1, a nie o wszystkie prekursory. Oznacza to, że bezpośrednie zagrożenie życia pacjenta jest przesłanką zastosowania tego rozwiązania, ale nie znosi ustawowych wyłączeń dotyczących określonych składników produktów leczniczych.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na przyznaniu aptekarzowi możliwości podania produktu leczniczego w sytuacji wymagającej natychmiastowego działania, gdy zagrożenie życia jest bezpośrednie. Zakres tej możliwości wyznaczają dwa elementy: charakter sytuacji, czyli bezpośrednie zagrożenie życia pacjenta, oraz rodzaj produktu. Przepis nie ustanawia uprawnienia do podania produktów zawierających środki odurzające, substancje psychotropowe lub prekursory kategorii 1. Dotyczy wyłącznie podania produktu leczniczego przez aptekarza i nie reguluje innych czynności ani innych okoliczności związanych z obrotem lub stosowaniem produktów leczniczych.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2021 r. poz. 97.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 30.Art. 32.