Art. 2. Samodzielność i warunki wykonywania zawodu farmaceuty

1. Zawód farmaceuty jest samodzielnym zawodem medycznym.

2. Zawód farmaceuty może wykonywać osoba, która spełnia wymagania określone niniejszą ustawą.

Komentarz do Art. 2.

Przepis określa podstawowy status zawodu farmaceuty oraz warunek jego wykonywania. W ustępie 1 zawód farmaceuty został uznany za „samodzielny zawód medyczny”. Oznacza to, że ustawa przypisuje mu określony, wyraźnie wskazany charakter, a farmaceuta wykonuje zawód zakwalifikowany przez ustawę jako samodzielny i medyczny.

Ustęp 2 wskazuje natomiast, kto może wykonywać ten zawód. Jest to osoba, która spełnia wymagania określone w ustawie. Przepis nie wymienia tych wymagań, lecz odsyła do dalszych regulacji tej samej ustawy. Samo posiadanie związku z zawodem farmaceuty nie wystarcza zatem do jego wykonywania, ponieważ konieczne jest spełnienie ustawowych warunków.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na połączeniu dwóch elementów. Po pierwsze, ustawodawca jednoznacznie określa kwalifikację zawodu farmaceuty jako „samodzielnego zawodu medycznego”. Po drugie, ustanawia zasadę, że wykonywanie tego zawodu jest dostępne wyłącznie dla osoby spełniającej wymagania przewidziane w ustawie. Przepis stanowi więc punkt wyjścia do oceny statusu zawodu oraz uprawnienia konkretnej osoby do jego wykonywania, przy czym szczegółowe kryteria wynikają z pozostałych regulacji ustawy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2021 r. poz. 97.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

farmaceuci

Art. 1.Art. 3.