Art. 4. Zakaz bycia pracodawcą użytkownikiem

Pracodawca nie może być pracodawcą użytkownikiem w stosunku do pracowników pozostających z nim w stosunku pracy.

Komentarz do Art. 4.

Przepis ustanawia zakaz łączenia przez tego samego pracodawcę dwóch ról wobec tych samych pracowników. Pracodawca nie może występować jako „pracodawca użytkownik” w stosunku do osób, które pozostają z nim jednocześnie w stosunku pracy. Oznacza to, że sam fakt istnienia stosunku pracy między pracodawcą a pracownikiem wyklucza możliwość traktowania tego pracownika przez tego pracodawcę jako pracownika pozostającego wobec niego w relacji „pracodawcy użytkownika”.

Zakaz odnosi się do określonej relacji między pracodawcą a pracownikiem, a nie do każdej sytuacji związanej z działalnością pracodawcy. Kluczowe znaczenie ma to, czy dany pracownik pozostaje z nim w stosunku pracy. Jeżeli taka więź istnieje, pracodawca nie może wobec tego pracownika przyjąć statusu „pracodawcy użytkownika”. Przepis nie przewiduje wyjątków ani dodatkowych przesłanek stosowania zakazu.

W praktyce regulacja wyraźnie rozdziela status zwykłego pracodawcy od statusu „pracodawcy użytkownika” w odniesieniu do tej samej osoby. Znaczenie ma rzeczywisty układ wskazany w przepisie, czyli równoczesne występowanie stosunku pracy oraz relacji, w której pracodawca miałby być „pracodawcą użytkownikiem”. W takim układzie ta druga rola jest wyłączona.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1110.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 2.Art. 5.