Art. 27a. Wykroczenia agencji pracy tymczasowej

Kto, będąc agencją pracy tymczasowej lub działając w jej imieniu, kieruje pracownika tymczasowego do wykonywania pracy: - podlega karze grzywny od 1000 do 30 000 zł.

1) szczególnie niebezpiecznej w rozumieniu przepisów wydanych na podstawie art. 23715 Kodeksu pracy,

2) na stanowisku pracy, na którym jest zatrudniony pracownik pracodawcy użytkownika w okresie uczestniczenia tego pracownika w strajku,

3) tego samego rodzaju co praca wykonywana przez pracownika pracodawcy użytkownika, z którym został rozwiązany stosunek pracy z przyczyn niedotyczących pracowników w okresie ostatnich 3 miesięcy poprzedzających przewidywany termin rozpoczęcia wykonywania pracy tymczasowej przez pracownika tymczasowego, jeżeli taka praca miałaby być wykonywana w jakiejkolwiek jednostce organizacyjnej pracodawcy użytkownika położonej w gminie, na terenie której znajduje się lub znajdowała się jednostka organizacyjna, w której był zatrudniony zwolniony pracownik,

4) wymagającej uzbrojenia pracownika ochrony w broń palną bojową lub przedmioty przeznaczone do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej, których posiadanie wymaga uzyskania pozwolenia, o którym mowa w ustawie z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji,

5) tymczasowej na rzecz jednego pracodawcy użytkownika przez okres przekraczający łącznie 18 miesięcy w okresie obejmującym 36 kolejnych miesięcy,

6) tymczasowej na rzecz jednego pracodawcy użytkownika przez okres przekraczający 36 miesięcy, jeżeli pracownik tymczasowy wykonuje w sposób ciągły pracę tymczasową obejmującą zadania, których wykonanie należy do obowiązków nieobecnego pracownika zatrudnionego przez danego pracodawcę użytkownika

Komentarz do Art. 27a.

Przepis określa odpowiedzialność agencji pracy tymczasowej albo osoby działającej w jej imieniu za skierowanie pracownika tymczasowego do wykonywania pracy w przypadkach uznanych za niedopuszczalne. Sankcją jest grzywna od 1000 do 30 000 zł. Odpowiedzialność wiąże się z samym skierowaniem do pracy opisanej w jednym z sześciu punktów.

Zakaz obejmuje skierowanie pracownika tymczasowego:

do pracy szczególnie niebezpiecznej, w rozumieniu przepisów wydanych na podstawie art. 23715 Kodeksu pracy;
na stanowisko zajmowane przez pracownika pracodawcy użytkownika uczestniczącego w strajku;
do pracy tego samego rodzaju co praca pracownika pracodawcy użytkownika, z którym rozwiązano stosunek pracy z przyczyn niedotyczących pracowników w okresie ostatnich 3 miesięcy przed przewidywanym rozpoczęciem pracy tymczasowej, jeżeli praca ma być wykonywana w jednostce organizacyjnej pracodawcy użytkownika położonej w tej samej gminie co jednostka, w której pracował zwolniony pracownik;
do pracy wymagającej uzbrojenia pracownika ochrony w broń palną bojową albo określone przedmioty obezwładniające, których posiadanie wymaga pozwolenia;
do pracy tymczasowej u jednego pracodawcy użytkownika przez łączny okres przekraczający 18 miesięcy w okresie 36 kolejnych miesięcy;
do pracy tymczasowej u jednego pracodawcy użytkownika przez okres przekraczający 36 miesięcy, gdy praca obejmuje w sposób ciągły zadania nieobecnego pracownika tego pracodawcy.

Przepis wyznacza więc zarówno ograniczenia związane z rodzajem pracy i sytuacją u pracodawcy użytkownika, jak i maksymalne okresy wykonywania pracy tymczasowej. Naruszenie któregokolwiek z tych zakazów może skutkować grzywną.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1110.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 27.Art. 27b.