Art. 1. Zasady zatrudniania osób pozbawionych wolności

1. Zatrudnianie osób pozbawionych wolności odbywa się w trybie i na zasadach określonych w przepisach Kodeksu karnego wykonawczego.

2. Zatrudnianie osób pozbawionych wolności powinno mieć na celu przede wszystkim pozytywne oddziaływanie na ich postawy. Osiąganie zysku powinno być podporządkowane resocjalizacji.

Komentarz do Art. 1.

Przepis określa podstawowe założenia dotyczące zatrudniania osób pozbawionych wolności. Nie ustanawia szczegółowej procedury zatrudnienia ani nie opisuje jego poszczególnych form. W tym zakresie odsyła do przepisów Kodeksu karnego wykonawczego, wskazując, że to właśnie te przepisy określają tryb i zasady podejmowania takiego zatrudnienia.

Drugim elementem regulacji jest wskazanie celu zatrudnienia. Powinno ono przede wszystkim pozytywnie oddziaływać na postawy osób pozbawionych wolności. Oznacza to, że przepis wiąże zatrudnienie nie tylko z wykonywaniem pracy, lecz także z jego znaczeniem dla postawy osoby zatrudnionej. Cel ten ma pierwszeństwo przed dążeniem do uzyskania zysku.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na wyznaczeniu hierarchii celów. Przy organizowaniu i ocenianiu zatrudnienia osób pozbawionych wolności nadrzędne znaczenie ma jego oddziaływanie na postawy i resocjalizacja, natomiast osiąganie zysku powinno pozostać celem podporządkowanym. Przepis stanowi więc ogólną dyrektywę, zgodnie z którą zatrudnienie ma służyć przede wszystkim resocjalizacji, a szczegółowych reguł należy szukać w przepisach Kodeksu karnego wykonawczego.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1559.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 2.