Art. 3. Stosowanie ustawy w braku przepisów odrębnych

Do uznawania kwalifikacji zawodowych do wykonywania zawodów regulowanych oraz do podejmowania lub wykonywania działalności regulowanych, nabytych w państwach członkowskich, stosuje się przepisy ustawy, o ile przepisy odrębne nie stanowią inaczej.

Komentarz do Art. 3.

Przepis określa zakres zastosowania ustawy w sprawach kwalifikacji zawodowych uzyskanych w państwach członkowskich. Obejmuje on dwa rodzaje sytuacji: uznawanie kwalifikacji zawodowych do wykonywania zawodów regulowanych oraz podejmowanie lub wykonywanie działalności regulowanych. Oznacza to, że ustawa znajduje zastosowanie wtedy, gdy kwalifikacje nabyte w jednym z państw członkowskich mają służyć wykonywaniu zawodu albo działalności, których podjęcie lub wykonywanie podlega regulacji.

Kluczowe znaczenie ma pochodzenie kwalifikacji, muszą one zostać nabyte w państwach członkowskich. Przepis nie ustanawia jednak wyłączności ustawy w każdej takiej sprawie. Wprowadza zastrzeżenie, zgodnie z którym jej przepisy stosuje się tylko wtedy, gdy przepisy odrębne nie stanowią inaczej. Jeżeli więc w innym przepisie przewidziano odmienne zasady dotyczące uznawania kwalifikacji, podejmowania zawodu regulowanego lub wykonywania działalności regulowanej, pierwszeństwo ma ta szczególna regulacja.

Praktyczne znaczenie przepisu polega na wskazaniu podstawy prawnej dla spraw dotyczących kwalifikacji uzyskanych w państwach członkowskich, a zarazem na wyznaczeniu granicy stosowania ustawy. Sam fakt nabycia kwalifikacji w państwie członkowskim nie przesądza jeszcze o zastosowaniu wyłącznie tej ustawy. Należy uwzględnić także to, czy sprawa dotyczy zawodu regulowanego albo działalności regulowanej oraz czy przepisy odrębne nie przewidują innego rozwiązania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 65.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

kwalifikacje

Art. 2.Art. 4.