Art. 40. Wnioski do organów państw członkowskich w sprawach współpracy

Właściwy organ może wystąpić do właściwego organu z państwa członkowskiego z wnioskami w zakresie, o którym mowa w niniejszym rozdziale.

Komentarz do Art. 40.

Przepis określa możliwość współpracy właściwego organu krajowego z właściwym organem pochodzącym z państwa członkowskiego. Współpraca ta polega na występowaniu z wnioskami dotyczącymi zakresu regulowanego w niniejszym rozdziale. Oznacza to, że organ może zwrócić się do organu zagranicznego o podjęcie sprawy lub przekazanie informacji tylko w granicach tematycznych wyznaczonych przez ten rozdział.

Kluczowe znaczenie ma użycie sformułowania „może wystąpić”. Przepis przyznaje organowi uprawnienie, a nie nakłada na niego bezwzględnego obowiązku kierowania takich wniosków. To organ ocenia, czy w danej sprawie wystąpienie do właściwego organu z państwa członkowskiego jest potrzebne. Jednocześnie adresatem wniosku nie jest dowolny podmiot zagraniczny, lecz organ określony jako właściwy.

Regulacja ma charakter proceduralny i tworzy podstawę do kontaktu między organami państw członkowskich w sprawach objętych rozdziałem. Sam przepis nie określa treści wniosku, jego formy, terminu wystąpienia ani sposobu działania organu, do którego wniosek zostanie skierowany. Nie przesądza również, jaki konkretnie rodzaj czynności lub informacji może być przedmiotem wniosku, ograniczając się do ogólnego wskazania zakresu przewidzianego w rozdziale. Praktyczne znaczenie przepisu polega więc na umożliwieniu organowi korzystania ze współpracy transgranicznej wtedy, gdy jest ona związana z materią regulowaną w tym rozdziale.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 649.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 39.Art. 41.