Art. 42. Utrata mocy przepisów o zbiórkach publicznych

Traci moc ustawa z dnia 15 marca 1933 r. o zbiórkach publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 732).

Komentarz do Art. 42.

Art. 42 ustanawia skutek uchylający wobec wcześniejszej ustawy regulującej zbiórki publiczne. Przepis wskazuje, że ta ustawa „traci moc”, a więc przestaje obowiązywać jako akt prawny. Nie określa nowych zasad prowadzenia zbiórek, nie opisuje obowiązków organizatorów ani nie reguluje sposobu przeprowadzania zbiórek. Jego treść ogranicza się do wskazania aktu, który zostaje pozbawiony mocy obowiązującej.

Znaczenie tego przepisu polega na formalnym zakończeniu obowiązywania ustawy o zbiórkach publicznych, wymienionej w jego treści. Art. 42 pełni zatem funkcję porządkującą w systemie prawa, ponieważ usuwa z niego wskazany wcześniejszy akt. Jest to przepis przejściowy w sensie legislacyjnym, choć sam nie ustanawia procedury przejścia ani nie wskazuje, jak należy stosować inne regulacje.

W praktyce jego bezpośrednim skutkiem jest brak dalszego obowiązywania ustawy, której tytuł został przywołany w przepisie. Art. 42 nie rozstrzyga natomiast, jakie szczegółowe zasady dotyczące zbiórek publicznych obowiązują po utracie jej mocy. Nie zawiera również wyjątków, ograniczeń ani dodatkowych warunków. Jego zakres jest jednoznaczny i sprowadza się do uchylenia wskazanej ustawy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2014 r. poz. 498.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 41.Art. 43.