Art. 33. Uwzględnianie jednostek wytwórczych

1. Obliczając korekty, o których mowa w art. 30 ust. 1 i 2 oraz art. 31 ust. 1, uwzględnia się tylko jednostki wytwórcze wymienione w załączniku nr 7 do ustawy do czasu, gdy wartość nakładów inwestycyjnych na daną jednostkę wytwórczą, poniesionych od dnia 1 stycznia 2005 r. nie przekroczy:

1) 100% wartości księgowej netto tej jednostki wytwórczej na dzień 1 stycznia 2005 r. dla jednostek wytwórczych należących do wytwórcy;

2) 50% wartości księgowej netto dla jednostek nienależących do wytwórców.

2. Przepisów ust. 1 nie stosuje się do jednostek wytwórczych oddanych do użytku po dniu 1 stycznia 2005 r.

3. W przypadku gdy korekta, o której mowa w art. 30 ust. 1 i 2 lub w art. 31 ust. 1, jest dokonywana za okres obejmujący niepełny rok kalendarzowy, do jej obliczania przyjmuje się ułamkową część wielkości określonych dla danego roku w załącznikach nr 3 i 5 do ustawy, równą stosunkowi liczby dni, za które jest obliczana ta korekta w danym roku, i liczby dni w tym roku.

Komentarz do Art. 33.

Przepis określa, które jednostki wytwórcze należy uwzględniać przy obliczaniu korekt, o których mowa w art. 30 ust. 1 i 2 oraz w art. 31 ust. 1. Zasadą jest uwzględnianie wyłącznie jednostek wymienionych w załączniku nr 7 do ustawy, i to tylko do momentu przekroczenia określonego poziomu nakładów inwestycyjnych poniesionych na daną jednostkę.

Poziom ten zależy od statusu jednostki. Dla jednostek należących do wytwórcy nakłady mogą sięgać 100% jej wartości księgowej netto ustalonej na dzień wskazany w przepisie. Dla jednostek nienależących do wytwórców granica jest niższa i wynosi 50% wartości księgowej netto. Oznacza to, że przekroczenie właściwego progu wpływa na zakres jednostek branych pod uwagę przy ustalaniu korekty.

Ograniczenie to nie dotyczy jednostek wytwórczych oddanych do użytku po dniu wskazanym w ust. 1. Ustęp 2 wyłącza je spod stosowania reguły określonej w ust. 1, niezależnie od poziomu poniesionych nakładów.

Przepis reguluje także sposób obliczania korekty za niepełny rok kalendarzowy. W takim przypadku nie przyjmuje się pełnej wielkości określonej dla danego roku w załącznikach nr 3 i 5, lecz jej część odpowiadającą stosunkowi liczby dni, za które obliczana jest korekta, do liczby dni w całym roku. W praktyce zapewnia to proporcjonalne ustalenie korekty za okres krótszy niż pełny rok.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 311.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 32.Art. 34.