Art. 2. Definicje

W rozumieniu ustawy poniższe określenia oznaczają:

1) wojska obce - żołnierzy wojsk obcych i personel cywilny im towarzyszący;

2) żołnierze wojsk obcych - żołnierzy należących do lądowych, morskich lub powietrznych wojsk państwa obcego albo pozostających pod dowództwem organizacji międzynarodowej, przebywających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu wykonania określonych zadań;

3) personel cywilny - pracowników cywilnych zatrudnionych w wojskach państwa obcego albo wojskach pozostających pod dowództwem organizacji międzynarodowej, towarzyszących tym wojskom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

4) strona wysyłająca - państwo, do którego należą wojska obce, albo organizację międzynarodową, pod której dowództwem wojska te pozostają;

5) organy wojskowe strony wysyłającej - organy wojskowe państwa albo organizacji międzynarodowej, które na mocy prawa tego państwa, statutu organizacji międzynarodowej lub umowy międzynarodowej są właściwe względem żołnierzy wojsk obcych lub ich personelu cywilnego.

Komentarz do Art. 2.

Przepis porządkuje podstawowe pojęcia używane w ustawie, wskazując, kogo i jakie podmioty obejmują poszczególne określenia. Ma to znaczenie dla ustalenia zakresu regulacji dotyczących pobytu, przemieszczania się oraz udzielania pomocy wojskom związanym z państwem obcym lub organizacją międzynarodową.

„Wojska obce” obejmują dwie grupy: żołnierzy wojsk obcych oraz towarzyszący im personel cywilny. Żołnierzami wojsk obcych są osoby należące do lądowych, morskich lub powietrznych wojsk państwa obcego albo pozostające pod dowództwem organizacji międzynarodowej. Warunkiem objęcia tą definicją jest ich przebywanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu wykonania określonych zadań.

„Personel cywilny” oznacza pracowników cywilnych zatrudnionych w wojskach państwa obcego albo w wojskach pozostających pod dowództwem organizacji międzynarodowej, jeżeli towarzyszą tym wojskom na terytorium Polski. Nie obejmuje więc każdej osoby cywilnej związanej z wojskiem, lecz osoby spełniające wskazane warunki zatrudnienia i towarzyszenia wojskom.

Przepis określa również, kto jest „stroną wysyłającą”. Jest nią państwo, do którego należą wojska obce, albo organizacja międzynarodowa, pod której dowództwem wojska te pozostają. Z kolei „organy wojskowe strony wysyłającej” to organy właściwe wobec żołnierzy lub personelu cywilnego na podstawie prawa danego państwa, statutu organizacji międzynarodowej albo umowy międzynarodowej. Definicje te wskazują zatem zarówno osoby objęte ustawą, jak i podmioty, z którymi wiąże ona określone działania i kompetencje.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 1770.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 1.Art. 3.