Art. 1. Zasady obsadzenia dodatkowego mandatu europosła

Ustawa określa zasady obsadzenia dodatkowego mandatu posła do Parlamentu Europejskiego przypadającego Rzeczypospolitej Polskiej w związku z przepisami prawa Unii Europejskiej określającymi liczbę mandatów posłów do Parlamentu Europejskiego w kadencji trwającej w latach 2009–2014.

Komentarz do Art. 1.

Przepis określa zakres przedmiotowy ustawy. Dotyczy ona zasad obsadzenia dodatkowego mandatu posła do Parlamentu Europejskiego, który przypada Rzeczypospolitej Polskiej. Chodzi zatem o mandat dodatkowy, związany z reprezentacją Polski w Parlamencie Europejskim, a nie o ogólne zasady obsadzania wszystkich mandatów.

Podstawą uregulowania są przepisy prawa Unii Europejskiej określające liczbę mandatów posłów do Parlamentu Europejskiego. Z treści przepisu wynika, że dodatkowy mandat pozostaje w związku ze zmianą lub określeniem liczby mandatów przewidzianych dla państw członkowskich na poziomie prawa Unii Europejskiej. Ustawa ma więc regulować krajowe zasady obsadzenia mandatu, którego przyznanie Polsce wynika z tych unijnych regulacji.

Zakres czasowy ustawy został ograniczony do kadencji trwającej w latach 2009-2014. Oznacza to, że przepis odnosi regulację do konkretnej kadencji Parlamentu Europejskiego, a nie do wszystkich kadencji lub mandatów obsadzanych w innym czasie. Praktyczne znaczenie art. 1 polega przede wszystkim na wskazaniu, czego dotyczą dalsze regulacje ustawy: procedury obsadzenia jednego dodatkowego mandatu przypadającego Polsce, w ramach wskazanej kadencji i w związku z liczbą mandatów określoną w prawie Unii Europejskiej. Sam przepis wyznacza więc przedmiot i granice ustawy, nie opisując jeszcze szczegółowego sposobu obsadzenia tego mandatu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2010 r. poz. 337.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 2.