Art. 22. Zwolnienia i odrębny tryb identyfikacji

Zmiana uchwalona, wejdzie w życie po ogłoszeniu ustawy zmieniającej. Zmiana obejmie: ust. 2, ust. 3. Podstawa: Ustawa o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników.

1. (pominięty)

2. Minister Finansów może, w drodze rozporządzenia, zwolnić na czas określony niektóre grupy podatników z obowiązku identyfikacyjnego.

3. Minister Finansów może, w drodze rozporządzenia, ze względu na ochronę informacji niejawnych, uregulować odrębnie tryb nadawania numerów identyfikacji podatkowej oraz warunki posługiwania się tymi numerami.

Komentarz do Art. 22.

Przepis określa dwa upoważnienia dla Ministra Finansów dotyczące obowiązku identyfikacyjnego oraz numerów identyfikacji podatkowej. Nie ustanawia on bezpośrednio zwolnienia ani szczegółowego trybu postępowania, lecz przewiduje możliwość uregulowania tych kwestii w drodze rozporządzenia.

Na podstawie ust. 2 Minister Finansów może zwolnić, na czas określony, niektóre grupy podatników z obowiązku identyfikacyjnego. Oznacza to, że zwolnienie ma mieć ograniczony okres obowiązywania i może dotyczyć tylko wybranych grup, a nie wszystkich podatników. Sam przepis nie wskazuje, jakie grupy mogą zostać objęte zwolnieniem ani na jak długo może ono zostać ustanowione. Te elementy mają wynikać z rozporządzenia.

Ust. 3 dotyczy sytuacji związanych z ochroną informacji niejawnych. Z tego powodu Minister Finansów może w rozporządzeniu odrębnie określić tryb nadawania numerów identyfikacji podatkowej oraz warunki posługiwania się tymi numerami. Regulacja może więc przewidywać rozwiązania inne niż stosowane w pozostałych przypadkach, ale wyłącznie w zakresie wskazanym w tym ustępie i z uwagi na ochronę informacji niejawnych.

Praktyczne znaczenie przepisu polega na stworzeniu podstawy do elastycznego kształtowania obowiązku identyfikacyjnego oraz sposobu nadawania i używania numerów identyfikacji podatkowej. Oba upoważnienia mają charakter fakultatywny, ponieważ przepis posługuje się określeniem „może”. Ust. 1 został w podanym tekście pominięty, dlatego nie określa on treści ani znaczenia tej części regulacji.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 375.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 20.Art. 23.