Art. 60d. Powołanie tymczasowego przedstawiciela po ustaniu funkcji wykonawcy

W przypadku gdy wykonawca testamentu przestał pełnić tę funkcję, do powołania tymczasowego przedstawiciela przepisy art. 12 ust. 1–7 stosuje się odpowiednio.

Komentarz do Art. 60d.

Przepis reguluje sytuację, w której wykonawca testamentu przestał pełnić swoją funkcję. W takim przypadku przewiduje powołanie „tymczasowego przedstawiciela”, a zasady jego powołania nakazuje ustalać z odpowiednim zastosowaniem przepisów art. 12 ust. 1-7.

Kluczowe znaczenie ma wystąpienie określonej przesłanki, czyli wcześniejsze zaprzestanie pełnienia funkcji przez wykonawcę testamentu. Sam przepis nie określa dodatkowych warunków ani nie opisuje samodzielnie całej procedury powołania. Odsyła w tym zakresie do art. 12 ust. 1-7, dzięki czemu regulacja dotycząca powołania tymczasowego przedstawiciela znajduje zastosowanie także w opisanej sytuacji.

Użycie zwrotu „stosuje się odpowiednio” oznacza, że przepisy art. 12 ust. 1-7 stanowią podstawę postępowania, ale są odnoszone do przypadku, w którym wykonawca testamentu przestał pełnić funkcję. Odesłanie obejmuje wszystkie wskazane jednostki redakcyjne, od ust. 1 do ust. 7. Przepis łączy więc konkretną sytuację z istniejącą regulacją, zamiast tworzyć odrębny zestaw zasad. Jego praktyczne znaczenie polega na wskazaniu, jakie przepisy należy uwzględnić przy powoływaniu tymczasowego przedstawiciela po ustaniu pełnienia funkcji przez wykonawcę testamentu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 1629.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 60c.Art. 60e.