Art. 7. Właściwość regionalnego dyrektora

1. Organem ochrony środowiska właściwym w sprawach odpowiedzialności za zapobieganie szkodom w środowisku i naprawę szkód w środowisku jest regionalny dyrektor ochrony środowiska.

2. Jeżeli bezpośrednie zagrożenie szkodą w środowisku lub szkoda w środowisku wystąpiły na obszarze dwóch lub więcej województw, właściwy jest regionalny dyrektor ochrony środowiska, który pierwszy powziął informację o ich wystąpieniu.

3. Regionalny dyrektor ochrony środowiska, o którym mowa w ust. 2, podejmuje działania w porozumieniu z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska, na którego obszarze działania wystąpiło bezpośrednie zagrożenie szkodą w środowisku lub szkoda w środowisku.

4. W przypadku wystąpienia bezpośredniego zagrożenia szkodą w środowisku lub szkody w środowisku w wodach na obszarach morskich, właściwość miejscową regionalnego dyrektora ochrony środowiska ustala się wzdłuż linii brzegu morskiego na terenie danego województwa.

5. W przypadku gdy bezpośrednie zagrożenie szkodą w środowisku lub szkoda w środowisku w wodach na obszarach morskich obejmuje obszar morski wzdłuż linii brzegu morskiego dwóch województw, właściwy jest regionalny dyrektor ochrony środowiska, który pierwszy powziął informację o ich wystąpieniu.

6. Regionalny dyrektor ochrony środowiska, o którym mowa w ust. 5, podejmuje działania w porozumieniu z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska, na którego obszarze działania wystąpiło bezpośrednie zagrożenie szkodą w środowisku lub szkoda w środowisku.

Komentarz do Art. 7.

Przepis określa, który organ ochrony środowiska prowadzi sprawy związane z odpowiedzialnością za zapobieganie szkodom w środowisku oraz ich naprawę. Co do zasady właściwy jest regionalny dyrektor ochrony środowiska. Oznacza to, że to ten organ zajmuje się sprawą, gdy wystąpi bezpośrednie zagrożenie szkodą w środowisku albo sama szkoda w środowisku.

Jeżeli zagrożenie lub szkoda obejmuje obszar dwóch albo większej liczby województw, właściwość uzyskuje regionalny dyrektor ochrony środowiska, który jako pierwszy powziął informację o zdarzeniu. Nie oznacza to jednak samodzielnego działania z pominięciem innych właściwych organów. Powinien on podejmować działania w porozumieniu z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska właściwym dla obszaru, na którym wystąpiło zagrożenie lub szkoda.

Przepis ustanawia również szczególne zasady dla zagrożeń i szkód w wodach na obszarach morskich. Właściwość miejscową ustala się wzdłuż linii brzegu morskiego na terenie danego województwa. Jeżeli zdarzenie obejmuje obszar morski wzdłuż linii brzegu morskiego dwóch województw, właściwy jest organ, który pierwszy uzyskał informację o jego wystąpieniu. Także w tym przypadku działania są podejmowane w porozumieniu z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska, na którego obszarze wystąpiło zagrożenie lub szkoda.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na jednoznacznym wskazaniu organu prowadzącego sprawę oraz na określeniu sposobu współpracy, gdy zdarzenie przekracza granice województwa albo obejmuje obszary morskie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2020 r. poz. 2187.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 6.Art. 7a.