Art. 70. Uznanie dostępu alternatywnego za zapewnienie dostępności

Jeżeli podmiot publiczny, w okresie 24 miesięcy od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy, nie zapewni dostępności osobie ze szczególnymi potrzebami, zapewnienie dostępu alternatywnego, o którym mowa w art. 7, jest traktowane jako zapewnienie dostępności.

Komentarz do Art. 70.

Przepis określa szczególną zasadę dotyczącą zapewniania dostępności przez podmiot publiczny w okresie 24 miesięcy od dnia ogłoszenia ustawy. Jeżeli w tym czasie podmiot publiczny nie zapewni dostępności osobie ze szczególnymi potrzebami, za zapewnienie dostępności uznaje się zapewnienie dostępu alternatywnego, o którym mowa w art. 7.

Kluczowe znaczenie mają tu trzy elementy. Po pierwsze, regulacja dotyczy wyłącznie podmiotu publicznego. Po drugie, odnosi się do osoby ze szczególnymi potrzebami. Po trzecie, warunkiem jej zastosowania jest brak zapewnienia dostępności w określonym czasie, liczonym od dnia ogłoszenia ustawy. W takiej sytuacji przepis wiąże skutek prawny z zapewnieniem „dostępu alternatywnego”, traktując je jako zapewnienie dostępności.

Praktycznie oznacza to, że w wskazanym okresie brak dostępności w danym zakresie nie wyklucza uznania obowiązku za zrealizowany, jeżeli podmiot publiczny zapewni dostęp alternatywny. Art. 70 nie opisuje samodzielnie sposobu organizacji takiego dostępu ani jego elementów, lecz odsyła w tym zakresie do art. 7. Przepis ustanawia więc czasową regułę oceny działań podmiotu publicznego i wskazuje, jaki skutek przypisuje zapewnieniu dostępu alternatywnego. Dotyczy to wyłącznie sytuacji, w której dostępność nie została zapewniona osobie ze szczególnymi potrzebami w okresie wskazanym w tym artykule.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2019 r. poz. 1696.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 69.Art. 71.