Art. 41. Roczny plan finansowy jako podstawa gospodarki Funduszu

Podstawą gospodarki finansowej Funduszu jest roczny plan finansowy, sporządzany na każdy rok budżetowy, w trybie i na zasadach określonych w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

Komentarz do Art. 41.

Przepis określa podstawę gospodarki finansowej Funduszu. Jest nią roczny plan finansowy, czyli dokument przygotowywany odrębnie na każdy rok budżetowy. Oznacza to, że prowadzenie gospodarki finansowej Funduszu powinno opierać się na planie obejmującym konkretny rok, a nie na jednym, niezmiennym dokumencie sporządzonym bez określenia okresu obowiązywania.

Plan nie jest przygotowywany w sposób dowolny. Przepis wskazuje, że jego sporządzanie odbywa się w trybie i na zasadach określonych w ustawie o finansach publicznych. Odesłanie to obejmuje zarówno sposób przygotowania planu, jak i reguły, których należy przestrzegać przy jego opracowywaniu. Sam art. 41 nie określa szczegółowej treści planu ani nie wskazuje poszczególnych kategorii finansowych, lecz ustanawia podstawową zasadę organizacji gospodarki Funduszu.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na powiązaniu finansów Funduszu z cyklem budżetowym i z regułami właściwymi dla finansów publicznych. Każdy rok budżetowy wymaga więc przygotowania planu finansowego zgodnie z określonym trybem. Plan stanowi formalną podstawę prowadzenia gospodarki finansowej Funduszu, a sposób jego sporządzenia podlega zasadom wynikającym z ustawy o finansach publicznych. Przepis wyznacza tym samym ramy planowania finansowego, pozostawiając szczegółowe rozwiązania regulacjom tej ustawy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2019 r. poz. 1696.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 40.Art. 56.