Art. 22. Umowa certyfikacyjna i wysokość opłaty certyfikacyjnej

1. Dokonanie certyfikacji odbywa się na podstawie umowy zawieranej między podmiotem dokonującym certyfikacji a podmiotem ubiegającym się o certyfikat.

2. Dokonanie certyfikacji podlega opłacie certyfikacyjnej, której wysokość jest ustalana w umowie, o której mowa w ust. 1.

3. Opłata certyfikacyjna wnoszona na rzecz podmiotu dokonującego certyfikacji nie może przekroczyć:

1) trzykrotności – w przypadku prowadzenia działalności w jednym obiekcie,

2) sześciokrotności – w przypadku prowadzenia działalności w od dwóch do pięciu obiektach,

3) dziesięciokrotności – w przypadku prowadzenia działalności w od sześciu do dziesięciu obiektach,

4) dwudziestokrotności – w przypadku prowadzenia działalności w od jedenastu do dwudziestu obiektach,

5) trzydziestokrotności – w przypadku prowadzenia działalności w więcej niż dwudziestu obiektach

przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku kalendarzowym ostatnio ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1251, 1429 i 1672 oraz z 2024 r. poz. 834, 858 i 1243), ustalonego według stanu na dzień złożenia wniosku o wydanie certyfikatu.

Komentarz do Art. 22.

Przepis określa zasady zawierania umowy i pobierania opłaty za dokonanie certyfikacji. Certyfikacja odbywa się na podstawie umowy zawartej między podmiotem dokonującym certyfikacji a podmiotem ubiegającym się o certyfikat. Umowa jest więc podstawą przeprowadzenia certyfikacji oraz ustalenia wysokości należnej opłaty.

Opłata certyfikacyjna jest obowiązkowa, a jej wysokość ustalają strony w umowie. Swoboda ustalenia kwoty jest jednak ograniczona, ponieważ opłata nie może przekroczyć określonego limitu. Limit zależy od liczby obiektów, w których podmiot prowadzi działalność:

do trzykrotności przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego, gdy działalność jest prowadzona w jednym obiekcie,
do sześciokrotności, gdy obejmuje od dwóch do pięciu obiektów,
do dziesięciokrotności, gdy obejmuje od sześciu do dziesięciu obiektów,
do dwudziestokrotności, gdy obejmuje od jedenastu do dwudziestu obiektów,
do trzydziestokrotności, gdy obejmuje więcej niż dwadzieścia obiektów.

Wskazane wielokrotności odnoszą się do przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w ostatnio ogłoszonym roku kalendarzowym. Przy ustalaniu właściwego limitu bierze się pod uwagę stan na dzień złożenia wniosku o wydanie certyfikatu. Praktyczne znaczenie przepisu polega na połączeniu odpłatności certyfikacji z obowiązkiem zawarcia umowy oraz na wprowadzeniu maksymalnej wysokości opłaty, uzależnionej od skali działalności mierzonej liczbą obiektów.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2019 r. poz. 1696.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 21.Art. 23.