Art. 46. Świadczenia po śmierci wnioskodawcy

Zmiana została uchwalona, ale ustawa zmieniająca nie została jeszcze ogłoszona. Obowiązuje brzmienie dotychczasowe. Zmiana obejmie: ust. 1, ust. 2. Podstawa: Ustawa Przepisy wprowadzające ustawę o statusie osoby najbliższej w związku i umowie o wspólnym pożyciu.

Zobacz zapowiedziane brzmienie

Ten tekst jeszcze nie obowiązuje. Zacznie obowiązywać po ogłoszeniu ustawy zmieniającej.

1. W razie śmierci osoby, która zgłosiła wniosek o świadczenia pieniężne, świadczenia należne jej do dnia śmierci przysługują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, małżonkowi i dzieciom albo stronie umowy o wspólnym pożyciu i dzieciom, a w razie ich braku – kolejno: wnukom, rodzicom, dziadkom i rodzeństwu. Osoby te mają prawo do udziału w nieukończonym postępowaniu prowadzonym dalej w sprawie tych świadczeń.

2. Świadczenia, o których mowa w ust. 1, wypłaca się: 1) małżonkowi albo stronie umowy o wspólnym pożyciu, lub dzieciom osoby, która zgłosiła wniosek, zamieszkałym z nią w dniu jej śmierci; 77

2) małżonkowi albo stronie umowy o wspólnym pożyciu, lub dzieciom niespełniającym warunku określonego w pkt 1 albo innym członkom rodziny, o których mowa w ust. 1, jeżeli pozostawali na utrzymaniu osoby, która zgłosiła wniosek o świadczenia, lub osoba ta pozostawała na ich utrzymaniu.

1. W razie śmierci osoby, która zgłosiła wniosek o świadczenia pieniężne, świadczenia należne jej do dnia śmierci przysługują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, małżonkowi i dzieciom, a w razie ich braku – kolejno: wnukom, rodzicom, dziadkom i rodzeństwu. Osoby te mają prawo do udziału w nieukończonym postępowaniu prowadzonym dalej w sprawie tych świadczeń.

2. Świadczenia, o których mowa w ust. 1, wypłaca się:

1) małżonkowi lub dzieciom osoby, która zgłosiła wniosek, zamieszkałym z nią w dniu jej śmierci;

2) małżonkowi lub dzieciom niespełniającym warunku określonego w pkt 1 albo innym członkom rodziny, o których mowa w ust. 1, jeżeli pozostawali na utrzymaniu osoby, która zgłosiła wniosek o świadczenia, lub osoba ta pozostawała na ich utrzymaniu.

3. Prawo do świadczeń określonych w ust. 1 ustaje w ciągu 12 miesięcy od dnia śmierci osoby, której świadczenia te przysługiwały, chyba że osoba, o której mowa w ust. 1, wystąpi z wnioskiem o dalsze prowadzenie postępowania.

Komentarz do Art. 46.

Przepis określa, co dzieje się ze świadczeniami pieniężnymi należnymi do dnia śmierci osoby, która wcześniej zgłosiła wniosek o ich przyznanie. Uprawnienie nie wygasa automatycznie, lecz może przejść na wskazanych członków rodziny. W pierwszej kolejności są to małżonek i dzieci, a gdy ich nie ma, kolejno wnuki, rodzice, dziadkowie i rodzeństwo. Osoby te mogą również uczestniczyć w nieukończonym postępowaniu dotyczącym tych świadczeń.

Przepis wprowadza dodatkowe warunki wypłaty. Małżonek lub dzieci, którzy mieszkali z wnioskodawcą w dniu jego śmierci, otrzymują świadczenia na podstawie pkt 1. Jeżeli ten warunek nie jest spełniony, świadczenia mogą być wypłacone małżonkowi lub dzieciom, a także innym członkom rodziny wymienionym w ust. 1, pod warunkiem że pozostawali na utrzymaniu zmarłego albo to zmarły pozostawał na ich utrzymaniu. Oznacza to, że sama przynależność do określonej grupy rodzinnej nie zawsze wystarcza do wypłaty, znaczenie ma także wspólne zamieszkanie lub wzajemne utrzymanie, zależnie od sytuacji.

Istotne jest również ograniczenie czasowe. Prawo do tych świadczeń ustaje w ciągu 12 miesięcy od dnia śmierci osoby, której świadczenia przysługiwały. Wyjątkiem jest wystąpienie przez osobę uprawnioną z wnioskiem o dalsze prowadzenie postępowania. Przepis łączy więc określenie kręgu osób uprawnionych, warunków wypłaty oraz terminu, w którym konieczne jest podjęcie dalszych czynności w sprawie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 305.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 45.Art. 48.