Art. 50. Potrącenia ze świadczeń pieniężnych

Organ emerytalny dokonuje potrąceń ze świadczeń pieniężnych w wysokości i na zasadach określonych w przepisach ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

Komentarz do Art. 50.

Przepis określa podstawę dokonywania potrąceń ze świadczeń pieniężnych przez organ emerytalny. Stanowi, że organ ten nie ustala samodzielnie ani wysokości potrącenia, ani zasad jego przeprowadzenia. W obu kwestiach odsyła do przepisów ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

Kluczowe znaczenie mają dwa elementy:

wysokość potrąceń, czyli zakres, w jakim świadczenie może zostać pomniejszone,
zasady potrąceń, obejmujące reguły, według których organ dokonuje takiej czynności.

Regulacja ma charakter odesłania. Oznacza to, że sam art. 50 nie opisuje szczegółowo procedury, nie wskazuje konkretnych rodzajów potrąceń ani nie określa ich limitów. Te kwestie zostały powiązane z przepisami wskazanej ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Organ emerytalny, dokonując potrącenia, powinien więc stosować wysokość i zasady wynikające z tego odesłania.

W praktyce przepis wyznacza jednolity punkt odniesienia dla potrąceń ze świadczeń pieniężnych obsługiwanych przez organ emerytalny. Oznacza to, że pomniejszenie świadczenia nie jest czynnością pozostawioną swobodnej decyzji organu w zakresie wysokości lub sposobu działania. Granice i reguły tej czynności wynikają z przepisów, do których odsyła art. 50. Sam przepis nie rozstrzyga natomiast, jakie szczegółowe przesłanki muszą zostać spełnione w poszczególnych przypadkach.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 505.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 49a.Art. 51.