Art. 31a. Ustalanie innych świadczeń

Organy emerytalne, o których mowa w art. 32 ust. 1, ustalają lub wypłacają inne świadczenia, o ile przepisy szczególne tak stanowią.

Komentarz do Art. 31a.

Przepis określa dodatkowy zakres zadań organów emerytalnych wskazanych w art. 32 ust. 1. Organy te nie tylko wykonują czynności związane ze świadczeniami objętymi ustawą, lecz mogą także ustalać lub wypłacać inne świadczenia, jeżeli wynika to z przepisów szczególnych.

Kluczowe znaczenie ma tu warunek zawarty w końcowej części przepisu. Sam art. 31a nie tworzy samodzielnej podstawy do przyznania konkretnego świadczenia. Uprawnienie organów emerytalnych do jego ustalenia lub wypłaty musi wynikać z odrębnych, szczególnych regulacji. Przepis pełni więc funkcję kompetencyjną, wskazując, że organy emerytalne mogą realizować także zadania wykraczające poza podstawowy zakres świadczeń, ale tylko wtedy, gdy takie zadania zostały im wyraźnie powierzone.

Regulacja rozdziela dwie czynności: „ustalanie” świadczenia, czyli określenie, czy ono przysługuje i w jakiej wysokości, oraz „wypłatę”, czyli jego faktyczne przekazanie osobie uprawnionej. Z przepisu nie wynika, że każda z tych czynności musi być wykonywana w każdym przypadku. Zakres działania organu zależy od treści właściwych przepisów szczególnych.

W praktyce art. 31a wskazuje zatem, że kompetencje organów emerytalnych mogą obejmować również inne świadczenia niż te, które wynikają bezpośrednio z regulacji określających ich podstawowe zadania. Jednocześnie przepis nie wskazuje rodzaju, wysokości ani przesłanek przyznania takich świadczeń. Elementy te należy wywodzić wyłącznie z przepisów szczególnych, do których odsyła.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 505.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 31.Art. 32.