Art. 6c. Dopuszczalność skargi na zarządzenie zastępcze

Skarga do sądu administracyjnego na zarządzenie zastępcze, o którym mowa w art. 3 ust. 1 oraz art. 6 ust. 2, przysługuje jednostce samorządu terytorialnego albo związkowi, o którym mowa w art. 4, jedynie w przypadku, gdy brak możliwości wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 3 ust. 1 oraz art. 6 ust. 1, wynikał z przyczyn niezależnych od tej jednostki albo związku.

Komentarz do Art. 6c.

Przepis określa, kiedy jednostka samorządu terytorialnego albo związek, o którym mowa w art. 4, może wnieść skargę do sądu administracyjnego na zarządzenie zastępcze wskazane w art. 3 ust. 1 oraz art. 6 ust. 2. Uprawnienie to nie ma charakteru nieograniczonego. Skarga przysługuje jedynie wtedy, gdy niewykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 3 ust. 1 oraz art. 6 ust. 1, było spowodowane przyczynami niezależnymi od danej jednostki albo związku.

Znaczenie ma więc związek między dwiema okolicznościami: po pierwsze, obowiązek nie został wykonany, a po drugie, brak jego wykonania wynikał z przyczyn, na które jednostka samorządu terytorialnego albo związek nie mieli wpływu. Sam fakt wydania zarządzenia zastępczego nie wystarcza do przyjęcia, że skarga jest dopuszczalna na podstawie tego przepisu. Konieczne jest także wystąpienie wskazanej przesłanki dotyczącej przyczyn niewykonania obowiązku.

Przepis wyznacza zatem zarówno krąg uprawnionych podmiotów, jak i szczególny warunek wniesienia skargi. Ogranicza możliwość zaskarżenia zarządzenia zastępczego do sytuacji, w której niewykonanie obowiązku było następstwem okoliczności niezależnych od podmiotu zobowiązanego. Ciężar znaczeniowy regulacji koncentruje się na ustaleniu, czy przyczyny niewykonania obowiązku pozostawały poza jego wpływem.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 744.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 6b.Art. 7.