Art. 9. Zwolnienie świadczenia z podatku dochodowego

Kwoty świadczenia pieniężnego wypłacone na podstawie ustawy są wolne od podatku dochodowego od osób fizycznych.

Komentarz do Art. 9.

Przepis określa podatkowe traktowanie kwot świadczenia pieniężnego wypłaconych na podstawie tej ustawy. Jego podstawowym skutkiem jest zwolnienie tych kwot od podatku dochodowego od osób fizycznych. Oznacza to, że świadczenie objęte regulacją nie podlega temu podatkowi, jeżeli zostało wypłacone na podstawie ustawy.

Znaczenie ma zarówno rodzaj należności, jak i podstawa jej wypłaty. Zwolnienie dotyczy kwot świadczenia pieniężnego, a więc należności mających pieniężny charakter. Jednocześnie przepis wiąże zwolnienie z tym, aby wypłata nastąpiła na podstawie tej ustawy. Nie obejmuje on ogólnie wszystkich świadczeń otrzymywanych przez osoby uprawnione, lecz odnosi się do kwot wypłaconych w ramach wskazanej regulacji.

W praktyce przepis przesądza, że podatek dochodowy od osób fizycznych nie pomniejsza kwoty takiego świadczenia. Kwota wypłacona na podstawie ustawy korzysta ze zwolnienia już z uwagi na podstawę prawną wypłaty i charakter świadczenia wskazane w tym przepisie. Art. 9 nie określa natomiast wysokości świadczenia, kręgu osób uprawnionych ani trybu jego przyznawania. Reguluje wyłącznie konsekwencję podatkową wypłaty, zapewniając, że świadczenie pieniężne objęte ustawą pozostaje wolne od podatku dochodowego od osób fizycznych.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2009 r. poz. 741.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

świadczenia pieniężne

Art. 8.Art. 11.