Art. 3. Kwota świadczenia i przejście prawa do spadku

1. Każdemu członkowi rodziny przysługuje świadczenie pieniężne w wysokości 50 000 zł.

2. Prawo do świadczenia pieniężnego przysługujące członkowi rodziny jest ściśle związane z jego osobą i niezbywalne. W przypadku śmierci członka rodziny po złożeniu wniosku, o którym mowa w art. 4 ust. 1, prawo do świadczenia pieniężnego należy do spadku po tej osobie.

Komentarz do Art. 3.

Przepis określa wysokość oraz charakter świadczenia pieniężnego przysługującego członkowi rodziny. Każdemu członkowi rodziny przyznaje on świadczenie w kwocie 50 000 zł. Sformułowanie „każdemu członkowi rodziny” oznacza, że świadczenie jest przypisane indywidualnie, a nie określone jako jedna łączna kwota dla całej rodziny. Z samego przepisu wynika więc zarówno wysokość świadczenia, jak i zasada odrębnego uprawnienia każdego członka rodziny.

Prawo do tego świadczenia jest ściśle związane z osobą uprawnionego i niezbywalne. Oznacza to, że nie może być traktowane jako prawo, które uprawniony swobodnie przenosi na inną osobę. Przepis przewiduje jednak szczególną regulację na wypadek śmierci członka rodziny. Jeżeli śmierć nastąpi po złożeniu wniosku, o którym mowa w art. 4 ust. 1, prawo do świadczenia należy do spadku po tej osobie. Istotny jest zatem moment złożenia wniosku, ponieważ przepis wiąże z nim możliwość wejścia prawa do świadczenia do spadku.

W praktyce art. 3 ust. 1 zapewnia jasno określoną, stałą kwotę dla każdego członka rodziny, natomiast art. 3 ust. 2 rozstrzyga, że prawo to co do zasady ma osobisty i niezbywalny charakter. Jednocześnie ustanawia wyjątek dotyczący dziedziczenia, ograniczony do sytuacji, w której członek rodziny umrze po złożeniu wniosku. Przepis nie określa w tym miejscu dalszego sposobu postępowania ze świadczeniem ani terminów związanych z wnioskiem.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2009 r. poz. 741.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

świadczenia pieniężne

Art. 2.Art. 4.