Art. 3. Zasada zrównoważonego gospodarowania zasobami naturalnymi

Gospodarowanie strategicznymi zasobami naturalnymi jest prowadzone zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju w interesie dobra ogólnego.

Komentarz do Art. 3.

Przepis określa podstawową zasadę gospodarowania strategicznymi zasobami naturalnymi. Nakazuje, aby działania dotyczące tych zasobów były prowadzone zgodnie z zasadą „zrównoważonego rozwoju” oraz w interesie „dobra ogólnego”. Oznacza to, że sposób korzystania z zasobów nie jest pozostawiony wyłącznie bieżącym celom gospodarczym lub interesom pojedynczych podmiotów. Powinien uwzględniać charakter zasobów uznanych za strategiczne oraz ich znaczenie dla ogółu.

Regulacja nie wskazuje w tym przepisie szczegółowych metod gospodarowania, organów odpowiedzialnych za podejmowanie decyzji ani konkretnych zakazów lub nakazów dotyczących poszczególnych zasobów. Wyznacza natomiast ogólny kierunek interpretowania i stosowania zasad związanych z ich wykorzystywaniem. Kluczowe są dwa elementy: zgodność z zasadą zrównoważonego rozwoju oraz działanie w interesie dobra ogólnego. Oba powinny występować łącznie.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na tym, że gospodarowanie strategicznymi zasobami naturalnymi powinno być oceniane nie tylko przez pryzmat pojedynczego przedsięwzięcia, lecz także z uwzględnieniem szerszego interesu wspólnego. Przepis pełni więc funkcję ogólnej zasady dla działań związanych z tymi zasobami, pozostawiając szczegółowe rozwiązania innym regulacjom.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 1051.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 2.Art. 4.