Art. 68. Przesłanki i zasady odmowy udzielenia informacji

1. Nie udziela się informacji:

1) których nie można uzyskać do celów egzekucji lub zabezpieczenia tego rodzaju należności pieniężnych powstałych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2) objętych tajemnicą zawodową, handlową lub przemysłową;

3) których ujawnienie mogłoby prowadzić do zagrożenia bezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej lub byłoby sprzeczne z jej podstawowymi zasadami porządku prawnego.

2. Podstawą odmowy udzielenia informacji nie może być powołanie się wyłącznie na okoliczność, że informacja taka jest w posiadaniu banku lub innej instytucji finansowej, przedstawiciela lub pełnomocnika podmiotu, którego dotyczy wniosek o udzielenie informacji, lub że informacja dotyczy udziałów własnościowych w tym podmiocie.

3. Centralne biuro łącznikowe lub naczelnik urzędu skarbowego informuje państwo członkowskie o przyczynach odmowy udzielenia informacji.

Komentarz do Art. 68.

Przepis określa sytuacje, w których nie udziela się informacji, oraz wskazuje ograniczenia dotyczące odmowy i obowiązek poinformowania państwa członkowskiego o jej przyczynach. Jego zastosowanie wiąże się z informacjami dotyczącymi egzekucji lub zabezpieczenia należności pieniężnych.

Odmowa jest uzasadniona, gdy informacji nie można uzyskać do celów egzekucji lub zabezpieczenia należności pieniężnych powstałych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Nie udostępnia się także informacji objętych tajemnicą zawodową, handlową lub przemysłową. Kolejną podstawą odmowy jest możliwość, że ujawnienie informacji zagroziłoby bezpieczeństwu Rzeczypospolitej Polskiej albo byłoby sprzeczne z jej podstawowymi zasadami porządku prawnego.

Przepis jednocześnie wyklucza odmowę opartą wyłącznie na tym, że informacja znajduje się w posiadaniu banku lub innej instytucji finansowej, przedstawiciela albo pełnomocnika podmiotu, którego dotyczy wniosek o udzielenie informacji. Sama okoliczność, że informacja dotyczy udziałów własnościowych w tym podmiocie, również nie może być jedyną podstawą odmowy. Oznacza to, że miejsce przechowywania informacji lub jej związek z udziałami własnościowymi nie wystarcza do odmowy, jeżeli nie zachodzi jedna z przesłanek wskazanych w ust. 1.

W razie odmowy centralne biuro łącznikowe lub naczelnik urzędu skarbowego informuje państwo członkowskie o jej przyczynach. Przepis zapewnia więc, że odmowa opiera się na określonych podstawach, a państwo, które oczekiwało informacji, otrzymuje wyjaśnienie powodów jej nieudzielenia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2013 r. poz. 1289.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 67.Art. 69.