Art. 66. Udzielanie informacji na wniosek państwa członkowskiego

Na wniosek o udzielenie informacji pochodzący od państwa członkowskiego udziela się wszelkich informacji, które są istotne do powiadomienia, dochodzenia lub zabezpieczenia należności pieniężnych.

Komentarz do Art. 66.

Przepis określa obowiązek udzielania informacji na wniosek państwa członkowskiego. Warunkiem uruchomienia tego obowiązku jest więc wystąpienie przez takie państwo z wnioskiem o udzielenie informacji. Wniosek może dotyczyć informacji potrzebnych do realizacji jednego z trzech celów: powiadomienia, dochodzenia lub zabezpieczenia należności pieniężnych.

Zakres wymaganych informacji został ujęty szeroko. Przepis posługuje się określeniem „wszelkich informacji”, co wskazuje, że nie ogranicza ich do konkretnego rodzaju, dokumentu ani danych. Jednocześnie informacje muszą pozostawać istotne dla jednego z celów wskazanych w przepisie. Sama okoliczność, że informacja może być związana z należnością pieniężną, nie wystarcza, jeżeli nie ma ona znaczenia dla jej powiadomienia, dochodzenia albo zabezpieczenia.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na powiązaniu zakresu pomocy z konkretną potrzebą państwa składającego wniosek. Informacje mogą służyć zarówno przekazaniu wiadomości dotyczących należności, jak i działaniom zmierzającym do jej dochodzenia lub ochrony przed utrudnieniem jej uzyskania. Przepis nie rozstrzyga natomiast, w jakiej formie składa się wniosek, jakie informacje powinny zostać w nim wskazane ani w jakim terminie następuje ich udzielenie. Reguluje przede wszystkim samą zasadę przekazywania informacji oraz jej podstawowe kryterium, czyli istotność dla powiadomienia, dochodzenia lub zabezpieczenia należności pieniężnych.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2013 r. poz. 1289.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 65.Art. 67.