Art. 48. Postanowienia w sprawie zarzutów do jednolitego tytułu

Organ egzekucyjny wydaje postanowienie:

1) o niedopuszczalności zarzutów;

2) w sprawie:

a) uznania zarzutów w całości albo w części,

b) odmowy uznania zarzutów.

Komentarz do Art. 48.

Przepis określa, jakie rozstrzygnięcia wydaje organ egzekucyjny w związku z zarzutami. Każde z nich przybiera formę postanowienia, a więc formalnego rozstrzygnięcia organu w tej sprawie. Regulacja wyróżnia dwa podstawowe rodzaje postanowień.

Pierwsze dotyczy niedopuszczalności zarzutów. Oznacza to, że organ egzekucyjny nie rozpatruje zarzutów co do ich zasadności, ponieważ uznaje, że nie mogą one zostać rozpoznane w ramach przewidzianych przepisem. Sam przepis nie wskazuje jednak przyczyn takiej niedopuszczalności, ograniczając się do określenia rodzaju wydawanego postanowienia.

Drugie postanowienie jest wydawane w sprawie zarzutów i może mieć jedną z trzech postaci. Organ egzekucyjny może uznać zarzuty w całości, może uznać je w części albo może odmówić ich uznania. Rozróżnienie to pozwala odzwierciedlić zakres, w jakim organ uwzględnia stanowisko przedstawione w zarzutach. Uznanie w części oznacza, że tylko niektóre zarzuty lub tylko część ich treści zostaje zaakceptowana, natomiast odmowa uznania oznacza brak takiej akceptacji.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na uporządkowaniu możliwych sposobów zakończenia rozpatrywania zarzutów przez organ egzekucyjny. W każdym przypadku rozstrzygnięcie powinno wskazywać, czy zarzuty są niedopuszczalne, czy też zostały rozpoznane merytorycznie i uznane w całości, w części albo nieuznane. Przepis nie określa natomiast dalszych skutków poszczególnych postanowień ani przesłanek, od których zależy wybór konkretnego rozstrzygnięcia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2013 r. poz. 1289.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 47.Art. 49.