Art. 22. Uzupełnienie wniosku o dane biura i przeliczenie należności

Centralne biuro łącznikowe uzupełnia wniosek o udzielenie pomocy kierowany do państwa członkowskiego lub państwa trzeciego o:

1) nazwę oraz adres siedziby lub inne informacje dotyczące centralnego biura łącznikowego;

2) wysokość należności pieniężnych przeliczoną na walutę:

a) państwa członkowskiego, według kursu ostatnio ogłoszonego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przed dniem wysłania wniosku albo

b) państwa trzeciego, według średniego kursu złotego, w stosunku do waluty państwa, do którego kierowany jest wniosek, z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień wysłania wniosku, ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski.

Komentarz do Art. 22.

Przepis określa dodatkowe elementy, które centralne biuro łącznikowe musi uzupełnić we wniosku o udzielenie pomocy kierowanym do państwa członkowskiego albo państwa trzeciego. Chodzi o zapewnienie, aby adresat wniosku znał zarówno dane właściwego biura, jak i wysokość dochodzonych należności przedstawioną w odpowiedniej walucie.

Uzupełnienie wniosku obejmuje przede wszystkim:

nazwę i adres siedziby centralnego biura łącznikowego albo inne informacje dotyczące tego biura;
wysokość należności pieniężnych przeliczoną na walutę państwa, do którego kierowany jest wniosek.

Przepis rozróżnia sposób przeliczenia należności w zależności od tego, czy wniosek trafia do państwa członkowskiego, czy do państwa trzeciego. W pierwszym przypadku stosuje się kurs ostatnio ogłoszony w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przed dniem wysłania wniosku. W drugim przypadku właściwy jest średni kurs złotego w stosunku do waluty państwa, do którego kierowany jest wniosek. Należy przy tym zastosować kurs z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień wysłania wniosku, ogłoszony przez Narodowy Bank Polski.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na ujednoliceniu informacji przekazywanych zagranicznemu organowi. Wniosek powinien wskazywać dane centralnego biura oraz kwotę należności wyrażoną w walucie właściwej dla jego adresata. Określenie konkretnego dnia i źródła kursu ogranicza niejasności przy ustalaniu wysokości należności, zwłaszcza gdy kurs walut zmienia się między przygotowaniem a wysłaniem wniosku. Przepis wskazuje również, że przy kierowaniu wniosku do państwa członkowskiego i państwa trzeciego stosuje się odmienne zasady ustalania kursu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2013 r. poz. 1289.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 21.Art. 23.