Art. 1. Zasady wzajemnej pomocy i wykorzystywania informacji

Ustawa określa zasady:

1) udzielania wzajemnej pomocy przez Rzeczpospolitą Polską i państwa członkowskie oraz państwa trzecie przy dochodzeniu podatków, należności celnych i innych należności pieniężnych;

2) wykorzystywania informacji otrzymywanych w ramach udzielania wzajemnej pomocy także do celów innych niż dochodzenie podatków, należności celnych i innych należności pieniężnych.

Komentarz do Art. 1.

Przepis wyznacza podstawowy zakres ustawy, wskazując dwa obszary regulacji związane ze wzajemną pomocą między państwami. Po pierwsze, ustawa określa zasady udzielania takiej pomocy przez Rzeczpospolitą Polską, państwa członkowskie oraz państwa trzecie. Pomoc ta służy dochodzeniu trzech kategorii należności: podatków, należności celnych oraz innych należności pieniężnych. Oznacza to, że przepis obejmuje współdziałanie państw związane z dochodzeniem należności, niezależnie od tego, do której z tych kategorii należą.

Po drugie, ustawa reguluje wykorzystywanie informacji otrzymywanych w ramach wzajemnej pomocy. Informacje te mogą być używane nie tylko do celów związanych z dochodzeniem podatków, należności celnych i innych należności pieniężnych, lecz także do innych celów. Przepis rozdziela więc dwa zagadnienia: zasady samego udzielania pomocy oraz zasady korzystania z informacji uzyskanych dzięki tej pomocy.

Znaczenie praktyczne art. 1 polega na określeniu szerokiego zakresu przedmiotowego ustawy. Dotyczy ona zarówno współpracy przy dochodzeniu różnych należności pieniężnych, jak i dalszego wykorzystania informacji uzyskanych w toku tej współpracy. Obejmuje relacje Rzeczypospolitej Polskiej z państwami członkowskimi oraz z państwami trzecimi. Przepis nie opisuje poszczególnych procedur, lecz wskazuje, jakie rodzaje działań i informacji zostały objęte regulacją ustawy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2013 r. poz. 1289.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 2.