Art. 6. Powództwo sądowe od decyzji odszkodowawczej

1. Poszkodowany niezadowolony z decyzji w sprawie odszkodowania, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia decyzji w tej sprawie, może wnieść powództwo do sądu powszechnego.

2. Wniesienie powództwa, o którym mowa w ust. 1, nie wstrzymuje wykonania decyzji.

3. W sprawach przed sądem powszechnym, o których mowa w ust. 1, Skarb Państwa reprezentuje wojewoda.

Komentarz do Art. 6.

Przepis reguluje możliwość zakwestionowania decyzji dotyczącej odszkodowania przez poszkodowanego, który nie jest z niej zadowolony. Środkiem przewidzianym w tym przypadku jest powództwo do sądu powszechnego. Pozew może wnieść poszkodowany, a termin na dokonanie tej czynności wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia decyzji w sprawie odszkodowania.

Termin ten jest związany z doręczeniem decyzji, dlatego istotne znaczenie ma ustalenie dnia, w którym decyzja została poszkodowanemu doręczona. Przepis nie opisuje szczegółowo treści pozwu ani przebiegu postępowania, wskazuje natomiast sąd właściwy do rozpoznania sprawy, czyli sąd powszechny.

Samo wniesienie powództwa nie wstrzymuje wykonania decyzji. Oznacza to, że decyzja pozostaje wykonywana mimo skierowania sprawy do sądu. Wniesienie pozwu nie powoduje więc automatycznego zawieszenia skutków decyzji w sprawie odszkodowania.

W postępowaniu przed sądem powszechnym Skarb Państwa reprezentuje wojewoda. Przepis określa tym samym również stronę występującą w imieniu Skarbu Państwa w sprawach wszczętych przez poszkodowanego. W praktyce regulacja wyznacza trzy podstawowe elementy dochodzenia roszczeń po wydaniu decyzji: możliwość wystąpienia z powództwem, trzydziestodniowy termin od doręczenia decyzji oraz brak automatycznego wstrzymania jej wykonania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2002 r. poz. 1955.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

odszkodowania

Art. 5.Art. 7.