Art. 41. Przepadek przedmiotów pochodzących z wykroczeń i przestępstw

1. W przypadkach określonych w art. 40 ust. 1, sąd orzeka przepadek przedmiotów, które pochodzą bezpośrednio z wykroczenia albo które służyły lub były przeznaczone do popełnienia wykroczenia, choćby nie były własnością sprawcy.

2. W przypadkach określonych w art. 40 ust. 2, sąd orzeka przepadek przedmiotów, które pochodzą bezpośrednio z przestępstwa albo które służyły lub były przeznaczone do popełnienia przestępstwa, choćby nie były własnością sprawcy.

Komentarz do Art. 41.

Przepis określa skutki prawne w przypadkach wskazanych w art. 40 ust. 1 i 2, ustanawiając obowiązek orzeczenia przez sąd przepadku określonych przedmiotów. Regulacja rozróżnia dwa rodzaje czynów: wykroczenie oraz przestępstwo.

W przypadku, o którym mowa w art. 40 ust. 1, zgodnie z ust. 1 sąd orzeka przepadek przedmiotów, które pochodzą bezpośrednio z wykroczenia, a także tych, które służyły do jego popełnienia albo były do tego przeznaczone. Ustęp 2 przewiduje analogiczne rozwiązanie dla przypadku określonego w art. 40 ust. 2, odnosząc je do przedmiotów pochodzących bezpośrednio z przestępstwa lub wykorzystanych bądź przeznaczonych do jego popełnienia.

Znaczenie ma więc związek przedmiotu z czynem, a nie tylko jego fizyczne wykorzystanie. Przepadek obejmuje zarówno przedmioty już użyte, jak i te, które były przeznaczone do popełnienia wykroczenia albo przestępstwa. Przepis wyraźnie wskazuje również, że sąd może orzec przepadek choćby przedmioty nie były własnością sprawcy. Oznacza to, że brak własności po stronie sprawcy nie wyłącza zastosowania tego środka. W obu opisanych sytuacjach użycie sformułowania „sąd orzeka” wskazuje na obligatoryjny charakter rozstrzygnięcia, jeżeli zachodzi przypadek określony w odpowiednim ustępie art. 40 i przedmiot spełnia wskazane kryteria.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 24.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 40.Art. 42.