Dział II. Wymiana informacji podatkowych…

DZIAŁ II

Wymiana informacji podatkowych na wniosek i z urzędu

Art. 7. Tryby wymiany informacji podatkowych

Wymiana informacji podatkowych z państwami członkowskimi następuje na wniosek właściwego organu państwa członkowskiego lub z urzędu.

Art. 8. Wyłączenia z wymiany informacji podatkowych

Wymiana informacji podatkowych z państwami członkowskimi nie obejmuje informacji podatkowych:

1) objętych przepisami Unii Europejskiej dotyczącymi współpracy administracyjnej między państwami członkowskimi w zakresie podatku od towarów i usług, ceł oraz podatku akcyzowego;

2) dotyczących składek na ubezpieczenie społeczne;

3) dotyczących opłaty skarbowej;

4) dotyczących należności o charakterze umownym, w szczególności wynagrodzeń za usługi użyteczności publicznej.

Art. 9. Pośrednictwo w przekazywaniu wniosków i informacji podatkowych

1. Organ podatkowy występuje z wnioskiem do właściwego organu państwa członkowskiego o udzielenie informacji podatkowych oraz udziela mu informacji podatkowych za pośrednictwem Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.

2. Wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta, marszałek województwa oraz samorządowe kolegium odwoławcze przekazują wniosek i informacje podatkowe Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej za pośrednictwem dyrektora izby administracji skarbowej właściwego miejscowo ze względu na siedzibę wójta, burmistrza (prezydenta miasta), starosty, marszałka województwa albo samorządowego kolegium odwoławczego.

Art. 10. Elementy wniosku o udzielenie informacji podatkowych

1. Wniosek o udzielenie informacji podatkowych zawiera:

1) dane identyfikujące podmiot, którego informacje podatkowe mają dotyczyć, w tym imię i nazwisko lub nazwę (firmę), adres lub inne posiadane dane niezbędne do identyfikacji podmiotu, którego wniosek dotyczy, jeżeli dane te są dostępne;

2) wskazanie zakresu żądanych informacji podatkowych;

3) stwierdzenie, że wyczerpano możliwości uzyskania informacji podatkowych na podstawie przepisów prawa krajowego wnioskującego państwa członkowskiego;

4) zobowiązanie do objęcia tajemnicą udzielonych informacji podatkowych zgodnie z przepisami prawa krajowego wnioskującego państwa członkowskiego;

5) wskazanie przewidywalnego związku informacji podatkowych, których dotyczy wniosek.

2. W celu wykazania przewidywalnego związku informacji podatkowych, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, organ podatkowy wskazuje co najmniej:

1) cel wykorzystania żądanych informacji podatkowych;

2) że zakres żądanych informacji podatkowych jest istotny do celów stosowania i wykonywania przepisów prawa podatkowego wnioskującego państwa członkowskiego.

Art. 10a. Wniosek dotyczący niezidentyfikowanej grupy podatników

W przypadku gdy wniosek o udzielenie informacji podatkowych dotyczy grupy podatników, których nie można zidentyfikować indywidualnie, wniosek ten zawiera co najmniej:

1) szczegółowy opis grupy podatników;

2) wskazanie mających zastosowanie przepisów prawa oraz faktów, na podstawie których istnieją podstawy, aby sądzić, że podatnicy nie zastosowali się do obowiązujących przepisów prawa;

3) wyjaśnienie, w jaki sposób informacje podatkowe, których dotyczy wniosek, miałyby pomóc w ustaleniu, czy podatnicy zastosowali się do obowiązujących przepisów prawa;

4) w stosownych przypadkach – wskazanie faktów i okoliczności wskazujących na udział osoby trzeciej, która czynnie przyczyniła się do potencjalnego, niezgodnego z obowiązującymi przepisami prawa działania podatników.

Art. 10b. Wnioski o przeprowadzenie postępowania lub kontroli

1. Jeżeli w ocenie organu podatkowego występującego z wnioskiem o udzielenie informacji podatkowych istnieją przesłanki przeprowadzenia postępowania, kontroli lub czynności, organ ten występuje z uzasadnionym wnioskiem o ich przeprowadzenie.

2. Jeżeli w ocenie organu podatkowego przeprowadzenie postępowania, kontroli lub czynności, o przeprowadzenie których występuje z wnioskiem właściwy organ państwa członkowskiego, nie jest konieczne, niezwłocznie informuje się ten organ o przyczynach odmowy ich przeprowadzenia.

Art. 11. Postępowanie w sprawie udzielenia informacji podatkowych

1. Wniosek właściwego organu państwa członkowskiego wszczyna postępowanie w sprawie udzielenia informacji podatkowych.

2. Otrzymanie wniosku potwierdza się niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 7 dni roboczych od dnia jego otrzymania. Potwierdzenia dokonuje się za pomocą środków komunikacji elektronicznej. W przypadku braku możliwości dokonania potwierdzenia w ten sposób potwierdzenia dokonuje się w postaci papierowej.

3. Postępowanie powinno być zakończone bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 3 miesięcy, licząc od dnia otrzymania wniosku. W przypadku gdy organ posiada już żądane informacje podatkowe, ich przekazanie następuje w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania wniosku.

3a. W toku postępowania mogą być przeprowadzane dowody w celu uzyskania informacji podatkowych objętych wnioskiem.

4. W szczególnie uzasadnionych przypadkach można uzgodnić z właściwym organem państwa członkowskiego, że przekazanie informacji podatkowych nastąpi w terminach innych niż określone w ust. 3.

5. W przypadku braku możliwości udzielenia informacji podatkowych we właściwym terminie zawiadamia się właściwy organ państwa członkowskiego, nie później jednak niż w terminie 3 miesięcy, licząc od dnia otrzymania wniosku, podając przyczyny uniemożliwiające dotrzymanie terminu udzielenia informacji podatkowych oraz wskazując przewidywany termin udzielenia tych informacji, nie dłuższy niż 6 miesięcy, licząc od dnia otrzymania wniosku.

6. Odmowa udzielenia informacji podatkowych następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie miesiąca od dnia otrzymania wniosku. Odmawiając udzielenia informacji podatkowych, podaje się przyczyny odmowy.

Art. 12. Uzupełnianie brakujących danych we wniosku

1. Jeżeli dane zawarte we wniosku właściwego organu państwa członkowskiego nie są wystarczające do udzielenia informacji podatkowych, Szef Krajowej Administracji Skarbowej niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie miesiąca od dnia otrzymania wniosku, wzywa ten organ do nadesłania w wyznaczonym terminie danych uzupełniających.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, bieg terminów, o których mowa w art. 11 ust. 3, rozpoczyna się od dnia następującego po dniu, w którym właściwy organ otrzymał brakujące dane.

3. W przypadku nieuzupełnienia wniosku zgodnie z wezwaniem, o którym mowa w ust. 1, Szef Krajowej Administracji Skarbowej odmawia udzielenia informacji podatkowych.

Art. 13. Przesłanki odmowy udzielenia informacji podatkowych

Szef Krajowej Administracji Skarbowej odmawia udzielenia informacji podatkowych właściwemu organowi państwa członkowskiego, jeżeli:

1) zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że właściwy organ państwa członkowskiego nie wyczerpał możliwości uzyskania wnioskowanych informacji podatkowych na podstawie przepisów prawa krajowego;

2) organ podatkowy nie posiada uprawnień do uzyskania wnioskowanych informacji podatkowych;

3) odrębne przepisy, w tym ratyfikowane przez Rzeczpospolitą Polską umowy międzynarodowe, uniemożliwiają udzielenie wnioskowanych informacji podatkowych lub wykorzystanie ich przez właściwy organ państwa członkowskiego dla celów wskazanych we wniosku;

4) udzielenie informacji podatkowych prowadziłoby do ujawnienia tajemnicy przedsiębiorstwa, tajemnicy przemysłowej, tajemnicy zawodowej lub procesu produkcyjnego;

5) udzielenie informacji podatkowych naruszyłoby porządek publiczny Rzeczypospolitej Polskiej;

6) właściwy organ państwa członkowskiego nie może udzielać informacji podatkowych o podobnym charakterze;

7) przepisy prawa krajowego wnioskującego państwa członkowskiego nie zapewniają objęcia informacji podatkowych tajemnicą na takich samych zasadach, na jakich są chronione takie same informacje podatkowe uzyskane na podstawie przepisów prawa krajowego tego państwa.

Art. 14. Wycofanie wniosku o udzielenie informacji podatkowej

Wniosek o udzielenie informacji podatkowej może być w każdym czasie wycofany.

Art. 15. Urzędowa wymiana informacji o określonych dochodach

1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej udziela z urzędu właściwemu organowi państwa członkowskiego dostępnych informacji podatkowych o dochodach z tytułu:

1) stosunku pracy;

2) stosunku służbowego;

3) spółdzielczego stosunku pracy;

4) pracy nakładczej;

5) zasiłków pieniężnych wypłaconych przez zakład pracy, o którym mowa w art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz przez płatników, o których mowa w art. 42e ust. 1 tej ustawy;

6) działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 pkt 7 i 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;

7) emerytur lub rent oraz innych świadczeń krajowych, o których mowa w art. 34 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;

8) praw autorskich lub praw pokrewnych, praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również sprzedaży tych praw, należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego, w tym także środka transportu, oraz za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how);

9) odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

1a. Przepisy ust. 1 pkt 1–8 mają zastosowanie do dochodów osiągniętych w roku podatkowym przez podatników:

1) podatku dochodowego od osób fizycznych mających miejsce zamieszkania na terytorium danego państwa członkowskiego – w przypadku dochodów z tytułów określonych w ust. 1 pkt 1–8,

2) podatku dochodowego od osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium danego państwa członkowskiego – w przypadku dochodów z tytułów określonych w ust. 1 pkt 8

które zostały wykazane w deklaracjach składanych przez płatników podatku dochodowego od osób fizycznych i podatku dochodowego od osób prawnych.

1b. Przepis ust. 1 pkt 9 ma zastosowanie do dochodów osiągniętych w roku podatkowym przez podatników podatku dochodowego od osób fizycznych mających miejsce zamieszkania na terytorium danego państwa członkowskiego, które zostały wykazane w zeznaniu określonym w art. 45 ust. 1a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

2. Informacji podatkowych, o których mowa w ust. 1, udziela się co najmniej raz w roku, w terminie 6 miesięcy od zakończenia roku podatkowego, w którym te informacje stały się dostępne dla organów podatkowych.

3. Informacje podatkowe, o których mowa w ust. 1, obejmują także numer identyfikacji podatkowej podatnika nadany przez państwo członkowskie miejsca zamieszkania, siedziby lub zarządu, jeżeli jest dostępny.

Art. 16. Przesłanki i termin urzędowej wymiany informacji

1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej udziela z urzędu informacji podatkowych właściwemu organowi państwa członkowskiego, gdy:

1) uprawdopodobnione jest uszczuplenie należności podatkowych lub obejście przepisów prawa podatkowego państwa członkowskiego;

2) korzystanie przez podatnika z ulg podatkowych może być podstawą powstania obowiązku podatkowego lub zwiększenia zobowiązania podatkowego w państwie członkowskim;

3) ustalenia postępowania podatkowego lub kontrolnego dokonane na podstawie informacji podatkowych uzyskanych od właściwego organu państwa członkowskiego mogą być użyteczne do prawidłowego określania podstaw opodatkowania i wysokości zobowiązania podatkowego.

2. Szef Krajowej Administracji Skarbowej może udzielić z urzędu właściwemu organowi państwa członkowskiego informacji podatkowych, które mogą być mu przydatne.

3. Udzielenie informacji podatkowych w przypadkach, o których mowa w ust. 1, powinno nastąpić niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie miesiąca od dnia uzyskania dostępu do tych informacji.

4. Przepisy art. 13 stosuje się odpowiednio.

Art. 17. Potwierdzenie otrzymania informacji podatkowych

1. Organ, który otrzymał informacje podatkowe od właściwego organu państwa członkowskiego działającego z urzędu, niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 7 dni roboczych, potwierdza ich otrzymanie.

2. Potwierdzenia dokonuje się za pomocą środków komunikacji elektronicznej. W przypadku braku możliwości dokonania potwierdzenia w ten sposób potwierdzenia dokonuje się w postaci papierowej.

Art. 18. Porozumienia dotyczące szczegółowego trybu wymiany informacji

Szef Krajowej Administracji Skarbowej, w celu usprawnienia współpracy, może zawierać z właściwym organem państwa członkowskiego lub państwa trzeciego porozumienia dwustronne lub wielostronne w zakresie szczegółowego sposobu i trybu wymiany informacji podatkowych.

Art. 19. Porozumienia o udziale przedstawicieli w postępowaniach

1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej, w celu wymiany informacji podatkowych, może zawierać z właściwym organem państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, na jego wniosek lub z własnej inicjatywy, porozumienia w zakresie obecności upoważnionych przedstawicieli organów tych państw w urzędach oraz osobistego lub za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej udziału tych przedstawicieli w postępowaniach w sprawie udzielenia informacji podatkowych, postępowaniach podatkowych lub czynnościach kontrolnych, przeprowadzanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, innego państwa członkowskiego lub państwa trzeciego.

2. Porozumienia nie mogą dotyczyć podmiotów, o których mowa w art. 13a ustawy – Ordynacja podatkowa, w przypadku nadania im uprawnień organów podatkowych.

2a. Odpowiedzi na wniosek właściwego organu państwa członkowskiego udziela się w terminie 60 dni od dnia jego otrzymania. Odmowa zawarcia porozumienia wymaga uzasadnienia.

3. Jeżeli w aktach sprawy są zawarte informacje podatkowe, których dotyczy wniosek właściwego organu państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, przedstawiciele właściwego organu tego państwa, w ramach zawartych porozumień, otrzymują kopie dokumentów zawierających te informacje.

4. Upoważnieni przedstawiciele właściwego organu państwa członkowskiego lub państwa trzeciego biorący udział w postępowaniu w sprawie udzielenia informacji podatkowych, postępowaniu podatkowym lub czynnościach kontrolnych mogą, osobiście lub za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej, w ramach zawartego porozumienia:

1) zadawać pytania świadkowi oraz stronie w ramach przeprowadzanego dowodu z zeznań świadka lub przesłuchania strony,

2) przeglądać i utrwalać dokumenty i inne dowody związane ze sprawą

w zakresie, w jakim służy to wymianie informacji podatkowych.

Art. 20. Przekazanie informacji podatkowych innemu organowi

Informacje podatkowe otrzymane od właściwego organu państwa członkowskiego można przekazać innemu właściwemu organowi państwa członkowskiego po uprzednim zawiadomieniu właściwego organu państwa członkowskiego, od którego pochodzą te informacje, o zamiarze ich przekazania i niewniesieniu przez ten organ sprzeciwu w terminie 15 dni od dnia zawiadomienia.

Art. 21. Informacja zwrotna o wykorzystaniu informacji podatkowych

Organ, który otrzymał informacje podatkowe od właściwego organu państwa członkowskiego, przesyła informację zwrotną na temat wykorzystania otrzymanego materiału, jeżeli właściwy organ państwa członkowskiego zwrócił się o taką informację. Informację zwrotną przesyła się niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania przez organ wiadomości o sposobie wykorzystania otrzymanych informacji podatkowych.

Art. 22. Sposób przekazywania informacji podatkowych

Wymiana informacji podatkowych następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej, przy użyciu standardowych formularzy do wymiany informacji, o których mowa w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 2015/2378. W przypadku braku możliwości wymiany informacji podatkowych za pomocą środków komunikacji elektronicznej wymiany dokonuje się w postaci papierowej.

Art. 22a. Wspólne kontrole organów państw członkowskich

1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej może zwrócić się do właściwego organu państwa członkowskiego o przeprowadzenie wspólnej kontroli oraz wyrazić zgodę na przeprowadzenie wspólnej kontroli na wniosek właściwego organu państwa członkowskiego.

2. Przez wspólną kontrolę rozumie się kontrole, postępowania wyjaśniające oraz inne działania podejmowane przez państwa członkowskie w ramach wykonywania swoich obowiązków w celu zapewnienia właściwego stosowania przepisów podatkowych, prowadzone wspólnie przez właściwe organy co najmniej dwóch państw członkowskich i dotyczące co najmniej jednej osoby ponoszącej odpowiedzialność za zobowiązania podatkowe, przy czym przez osobę tę rozumie się:

1) osobę fizyczną;

2) osobę prawną;

3) jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej;

4) inną niż określona w pkt 1–3 konstrukcję prawną, będącą w posiadaniu aktywów lub zarządzającą aktywami, które, wraz z dochodem pochodzącym z tych aktywów, podlegają opodatkowaniu.

3. Szef Krajowej Administracji Skarbowej udziela odpowiedzi na wniosek w sprawie przeprowadzenia wspólnej kontroli w terminie 60 dni od dnia jego otrzymania. Odmowa uwzględnienia wniosku wymaga uzasadnienia.

4. Przed rozpoczęciem wspólnej kontroli Szef Krajowej Administracji Skarbowej uzgadnia z właściwym organem państwa członkowskiego sposób jej skoordynowania, w tym język komunikacji, i prowadzenia czynności w ramach wspólnej kontroli.

Art. 22b. Zasady wspólnej kontroli na terytorium Polski

1. Czynności przeprowadzane w ramach wspólnej kontroli na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej prowadzi się zgodnie z przepisami prawa obowiązującymi w Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Upoważnieni przedstawiciele właściwego organu państwa członkowskiego biorący udział we wspólnej kontroli na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej mają prawo:

1) przesłuchiwać świadków oraz strony w ramach przeprowadzanego dowodu z zeznań świadka lub przesłuchania strony;

2) przeglądać i utrwalać dokumenty i inne dowody związane ze sprawą.

3. W przypadku wspólnej kontroli, w ramach której czynności mają być prowadzone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, Szef Krajowej Administracji Skarbowej:

1) wyznacza osoby zatrudnione lub funkcjonariuszy pełniących służbę w jednostkach organizacyjnych Krajowej Administracji Skarbowej, którzy będą, jako upoważnieni przedstawiciele właściwego organu Rzeczypospolitej Polskiej, odpowiedzialni za nadzorowanie i koordynowanie wspólnej kontroli, lub

2) występuje o wyznaczenie osób zatrudnionych w organach podatkowych innych niż organy Krajowej Administracji Skarbowej, które będą, jako upoważnieni przedstawiciele właściwego organu Rzeczypospolitej Polskiej, odpowiedzialne za nadzorowanie i koordynowanie wspólnej kontroli.

4. Do obowiązków osób i funkcjonariuszy, o których mowa w ust. 3, należy także zapewnienie, aby upoważnieni przedstawiciele właściwego organu państwa członkowskiego, którzy uczestniczą w czynnościach prowadzonych w ramach wspólnej kontroli, dokonywali przesłuchań, analizowali dokumentację oraz dokonywali innych czynności w ramach wspólnej kontroli, wraz z osobami i funkcjonariuszami, o których mowa w ust. 3, zgodnie z uzgodnieniami, o których mowa w art. 22a ust. 4, oraz przepisami prawa obowiązującymi w Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 22c. Wspólna kontrola na terytorium innego państwa

1. Czynności przeprowadzane w ramach wspólnej kontroli na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego prowadzi się zgodnie z przepisami prawa i wymogami proceduralnymi obowiązującymi w tym państwie członkowskim.

2. Szef Krajowej Administracji Skarbowej:

1) wyznacza osoby zatrudnione lub funkcjonariuszy pełniących służbę w jednostkach organizacyjnych Krajowej Administracji Skarbowej, którzy będą, jako upoważnieni przedstawiciele właściwego organu Rzeczypospolitej Polskiej, uczestniczyć we wspólnej kontroli na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego, lub

2) występuje o wyznaczenie osób zatrudnionych w organach podatkowych innych niż organy Krajowej Administracji Skarbowej, które będą, jako upoważnieni przedstawiciele właściwego organu Rzeczypospolitej Polskiej, uczestniczyć we wspólnej kontroli na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego.

3. Osoby i funkcjonariusze, o których mowa w ust. 2, nie mogą wykonywać uprawnień, które wykraczałyby poza zakres uprawnień przyznany im na mocy przepisów prawa obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej.

4. Osoby i funkcjonariusze, o których mowa w ust. 2, dążą do uzgodnienia z upoważnionymi przedstawicielami właściwego organu państwa członkowskiego faktów oraz okoliczności istotnych dla celów wspólnej kontroli oraz na podstawie wyników wspólnej kontroli dążą do osiągnięcia porozumienia w sprawie sytuacji podatkowej osoby, której dotyczy wspólna kontrola.

Art. 22d. Sprawozdanie końcowe ze wspólnej kontroli

1. Osoby i funkcjonariusze, o których mowa w art. 22b ust. 3 oraz art. 22c ust. 2, we współpracy z właściwym organem państwa członkowskiego sporządzają sprawozdanie końcowe z przeprowadzenia wspólnej kontroli.

2. Sprawozdanie końcowe zawiera opis ustaleń dokonanych w ramach wspólnej kontroli.

3. Osoby i funkcjonariusze, o których mowa w art. 22b ust. 3 oraz art. 22c ust. 2, włączają sprawozdanie końcowe oraz dowody zgromadzone w trakcie prowadzenia wspólnej kontroli do akt sprawy objętej wspólną kontrolą.

4. Ustalenia sprawozdania końcowego obejmujące sprawy, w zakresie których właściwe organy prowadzące wspólną kontrolę osiągnęły porozumienie, są wiążące dla organu, który uwzględnia je w rozstrzygnięciach podejmowanych w sprawie objętej wspólną kontrolą.

5. Właściwy organ Rzeczypospolitej Polskiej uczestniczący we wspólnej kontroli, w terminie 60 dni od dnia sporządzenia sprawozdania końcowego, doręcza kopię tego sprawozdania osobie, której ona dotyczy.

6. Osobie, której dotyczy wspólna kontrola, przysługują prawa i ciążą na niej obowiązki takie jak w ramach odpowiedniej kontroli, postępowania wyjaśniającego lub innych działań prowadzonych bez udziału upoważnionych przedstawicieli właściwego organu państwa członkowskiego.

Art. 23. Odpowiednie stosowanie przepisów i doręczanie pism

1. W sprawach nieuregulowanych w art. 8–14 stosuje się odpowiednio przepisy:

1) działu IV rozdziałów 1, 2 i 5, rozdziału 6, z wyłączeniem art. 156 § 2 i 3, rozdziałów 8 i 9, rozdziału 11, z wyłączeniem art. 182–185, rozdziału 14 oraz art. 143 ustawy – Ordynacja podatkowa;

2) działu IV ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej.

2. Do doręczania pism w zakresie spraw, o których mowa w niniejszym dziale, stosuje się przepisy art. 154a i art. 154b ustawy – Ordynacja podatkowa.

Pełna treść aktu: o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami.