Art. 75n. Uznawanie sprzedawcy za rezydenta państw uczestniczących

Zmiana uchwalona, wejdzie w życie po ogłoszeniu ustawy zmieniającej. Zmiana obejmie: ust. 1. Podstawa: Ustawa o zmianie ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami oraz niektórych innych ustaw.

Zobacz zapowiedziane brzmienie

Ten tekst jeszcze nie obowiązuje. Zacznie obowiązywać po ogłoszeniu ustawy zmieniającej.

1. Raportujący operator platformy uznaje sprzedawcę za rezydenta w każdym państwie uczestniczącym, w którym rezydencja sprzedawcy została potwierdzona za pomocą usługi identyfikacyjnej.

2. Raportujący operator platformy uznaje sprzedawcę za rezydenta również w państwie uczestniczącym, w którym sprzedawca ma główny adres.

3. Jeżeli TIN został nadany sprzedawcy w państwie uczestniczącym innym niż państwo uczestniczące, w którym sprzedawca ma główny adres, raportujący operator platformy uznaje sprzedawcę za rezydenta również tego innego państwa uczestniczącego.

4. Jeżeli sprzedawca przekazał informacje o istnieniu zagranicznego zakładu, o którym mowa w art. 75c pkt 4 lit. f, raportujący operator platformy uznaje sprzedawcę za rezydenta również w państwie uczestniczącym, w którym istnieje ten zagraniczny zakład.

Komentarz do Art. 75n.

Przepis określa, w jakich państwach uczestniczących raportujący operator platformy powinien uznać sprzedawcę za rezydenta. Ustalenie to może obejmować więcej niż jedno państwo, ponieważ każda z opisanych przesłanek prowadzi do uznania rezydencji w kolejnym państwie uczestniczącym.

W pierwszej kolejności znaczenie ma potwierdzenie rezydencji za pomocą usługi identyfikacyjnej. Zgodnie z ust. 1 operator uznaje sprzedawcę za rezydenta w każdym państwie uczestniczącym, w którym taka rezydencja została potwierdzona. Niezależnie od tego, na podstawie ust. 2, sprzedawca jest uznawany za rezydenta państwa uczestniczącego, w którym ma główny adres.

Ustęp 3 wprowadza dodatkową przesłankę związaną z numerem identyfikacji podatkowej, czyli TIN. Jeżeli numer ten nadano sprzedawcy w innym państwie uczestniczącym niż państwo jego głównego adresu, operator uwzględnia również to inne państwo jako państwo rezydencji sprzedawcy. Z kolei ust. 4 dotyczy informacji przekazanej przez sprzedawcę o istnieniu zagranicznego zakładu, o którym mowa w art. 75c pkt 4 lit. f. W takim przypadku do państw rezydencji zostaje dodane państwo uczestniczące, w którym ten zakład istnieje.

W praktyce przepis wyznacza operatorowi platformy zestaw informacji i kryteriów, które należy uwzględnić przy określaniu państw rezydencji sprzedawcy. Główny adres, dane potwierdzone przez usługę identyfikacyjną, TIN oraz zagraniczny zakład mogą więc wpływać na zakres państw, w których sprzedawca jest uznawany za rezydenta.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 648.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 75m.Art. 75o.