Art. 75k. Podstawy ustalania statusu wyłączonego sprzedawcy

W celu ustalenia, czy sprzedawca jest wyłączonym sprzedawcą, o którym mowa w:

1) art. 75a ust. 1 pkt 24 lit. a i b – raportujący operator platformy może opierać się na dostępnych publicznie informacjach lub potwierdzeniach uzyskanych od sprzedawcy będącego podmiotem;

2) art. 75a ust. 1 pkt 24 lit. c i d – raportujący operator platformy może opierać się na dostępnej dokumentacji.

Komentarz do Art. 75k.

Przepis określa, na jakich źródłach informacji może opierać się raportujący operator platformy przy ustalaniu, czy sprzedawca ma status „wyłączonego sprzedawcy”. Regulacja rozróżnia dwie grupy przypadków, wskazane w art. 75a ust. 1 pkt 24.

W odniesieniu do przesłanek określonych w art. 75a ust. 1 pkt 24 lit. a i b operator może korzystać z dwóch rodzajów źródeł:

informacji dostępnych publicznie,
potwierdzeń uzyskanych od sprzedawcy będącego podmiotem.

W odniesieniu do przesłanek z art. 75a ust. 1 pkt 24 lit. c i d podstawą mogą być natomiast informacje wynikające z dostępnej dokumentacji. Przepis nie wskazuje, że operator ma korzystać ze wszystkich wymienionych źródeł ani że określone źródło zawsze przesądza o wyniku ustalenia. Posługuje się sformułowaniem „może opierać się”, wskazując dopuszczalne podstawy weryfikacji.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na uporządkowaniu sposobu sprawdzania statusu sprzedawcy. W pierwszej grupie przypadków istotne mogą być zarówno dane publiczne, jak i potwierdzenie przekazane przez sprzedawcę będącego podmiotem. W drugiej grupie znaczenie ma dostępna dokumentacja. Dzięki temu przepis wiąże poszczególne przesłanki wyłączenia sprzedawcy z określonym rodzajem materiału, na którym operator platformy może oprzeć swoje ustalenia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 648.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 75j.Art. 75l.