Art. 63. Ponowne ustalenie statusu rachunku raportowanego

W przypadku powzięcia wątpliwości co do poprawności i rzetelności oświadczenia o rezydencji podatkowej posiadacza rachunku lub innej dokumentacji związanej z istniejącym rachunkiem podmiotów raportująca instytucja finansowa jest obowiązana do ponownego określenia statusu rachunku jako rachunku raportowanego zgodnie z procedurami określonymi w art. 61 i art. 62.

Komentarz do Art. 63.

Przepis określa obowiązek instytucji finansowej raportującej w sytuacji, gdy pojawią się wątpliwości dotyczące poprawności lub rzetelności oświadczenia o rezydencji podatkowej posiadacza rachunku albo innej dokumentacji związanej z istniejącym rachunkiem. Nie chodzi więc wyłącznie o samo oświadczenie, lecz także o inne dokumenty, które mogą mieć znaczenie dla ustalenia statusu rachunku.

Jeżeli takie wątpliwości powstaną, instytucja finansowa raportująca musi ponownie określić, czy dany rachunek jest „rachunkiem raportowanym”. Ponowna ocena nie jest pozostawiona dowolności instytucji. Powinna zostać przeprowadzona zgodnie z procedurami określonymi w art. 61 i art. 62. Przepis odsyła zatem do wskazanych regulacji jako podstawy postępowania przy ponownym ustalaniu statusu rachunku.

Znaczenie praktyczne tej regulacji polega na tym, że wątpliwości dotyczące danych lub dokumentacji nie mogą zostać pominięte. Ich pojawienie się uruchamia obowiązek ponownej weryfikacji statusu rachunku według określonych procedur. Wynik tej weryfikacji może przesądzić o tym, czy rachunek należy traktować jako rachunek raportowany w rozumieniu ustawy. Przepis wiąże więc ocenę wiarygodności informacji o rezydencji podatkowej i dokumentacji z koniecznością ponownego ustalenia statusu rachunku.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 648.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 62.Art. 64.