Art. 49. Wyłączenie rachunku obsługującego grupowe umowy

W przypadku grupowej pieniężnej umowy ubezpieczenia lub grupowej umowy renty raportująca instytucja finansowa może traktować rachunek finansowy, który służy do obsługi tych umów, jako rachunek finansowy niebędący rachunkiem raportowanym do dnia, w którym określona kwota staje się należna na rzecz pracownika, posiadacza świadectwa lub beneficjenta, jeżeli dany rachunek finansowy spełnia następujące warunki:

1) grupowa pieniężna umowa ubezpieczenia lub grupowa umowa renty są zawarte na rzecz pracodawcy i obejmują co najmniej 25 pracowników lub posiadaczy świadectwa;

2) pracownicy lub posiadacze świadectwa są uprawnieni do otrzymania jakiejkolwiek wartości wynikającej z umowy związanej z ich udziałami oraz do wyznaczenia beneficjentów świadczenia wypłacanego z tytułu śmierci pracownika;

3) łączna kwota należna każdemu pracownikowi, posiadaczowi świadectwa lub beneficjentowi nie przekracza kwoty progowej 1 000 000 dolarów amerykańskich.

Komentarz do Art. 49.

Przepis określa szczególne zasady traktowania rachunku finansowego służącego do obsługi grupowej pieniężnej umowy ubezpieczenia albo grupowej umowy renty. Raportująca instytucja finansowa może uznać taki rachunek za rachunek finansowy niebędący rachunkiem raportowanym, ale tylko do dnia, w którym określona kwota stanie się należna pracownikowi, posiadaczowi świadectwa lub beneficjentowi.

Zastosowanie tego rozwiązania jest możliwe wyłącznie po spełnieniu wszystkich wskazanych warunków:

umowa musi być zawarta na rzecz pracodawcy i obejmować co najmniej 25 pracowników lub posiadaczy świadectwa;
pracownicy lub posiadacze świadectwa muszą mieć uprawnienie do otrzymania wartości wynikającej z umowy, związanej z ich udziałami, a także do wyznaczenia beneficjentów świadczenia wypłacanego z tytułu śmierci pracownika;
łączna kwota należna każdemu pracownikowi, posiadaczowi świadectwa lub beneficjentowi nie może przekraczać 1 000 000 dolarów amerykańskich.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na umożliwieniu czasowego niestosowania wobec takiego rachunku traktowania go jako rachunku raportowanego. Rozwiązanie dotyczy wyłącznie rachunku obsługującego wskazane umowy i obowiązuje tylko do momentu powstania należności na rzecz konkretnej osoby. Przekroczenie kwoty progowej albo niespełnienie któregokolwiek z pozostałych warunków oznacza brak podstaw do zastosowania tego szczególnego traktowania na podstawie tego przepisu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 648.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 48.Art. 50.