Art. 47. Postępowanie przy zmianie danych o rezydencji

1. W przypadku zmiany okoliczności, o której mowa w art. 45, skutkującej powzięciem przez raportującą instytucję finansową wątpliwości co do poprawności i rzetelności danych zawartych w złożonym oświadczeniu o rezydencji podatkowej instytucja finansowa nie uwzględnia tego oświadczenia i jest obowiązana uzyskać aktualne oświadczenie o rezydencji podatkowej, w terminie 90 dni od dnia powzięcia informacji o takiej zmianie okoliczności.

2. Do dnia uzyskania aktualnego oświadczenia o rezydencji podatkowej, o którym mowa w ust. 1, raportująca instytucja finansowa traktuje posiadacza rachunku jako rezydenta zgodnie z treścią pierwotnego oświadczenia o rezydencji podatkowej.

3. W przypadku nieuzyskania aktualnego oświadczenia o rezydencji podatkowej w terminie, o którym mowa w ust. 1, raportująca instytucja finansowa traktuje posiadacza rachunku zarówno jako rezydenta państwa ustalonego zgodnie z treścią pierwotnego oświadczenia o rezydencji podatkowej oraz państwa, co do którego ma podstawy sądzić, że posiadacz rachunku stał się jego rezydentem do celów podatkowych na skutek wystąpienia zmiany okoliczności.

Komentarz do Art. 47.

Przepis określa zasady postępowania raportującej instytucji finansowej w razie zmiany okoliczności, o której mowa w art. 45, jeżeli zmiana ta powoduje wątpliwości co do poprawności i rzetelności danych zawartych w oświadczeniu o rezydencji podatkowej.

W takiej sytuacji instytucja finansowa nie uwzględnia pierwotnego oświadczenia i musi uzyskać aktualne oświadczenie o rezydencji podatkowej. Powinna to zrobić w terminie 90 dni od dnia, w którym powzięła informację o zmianie okoliczności. Przepis wiąże więc obowiązek uzyskania nowego oświadczenia nie z samym wystąpieniem zmiany, lecz z uzyskaniem przez instytucję informacji o niej oraz powstaniem wątpliwości dotyczących wcześniejszych danych.

Do czasu uzyskania aktualnego oświadczenia posiadacz rachunku jest traktowany jako rezydent państwa wskazanego w pierwotnym oświadczeniu. Jest to rozwiązanie tymczasowe, które pozwala instytucji stosować dotychczasowe ustalenie przez okres oczekiwania na nowe dane.

Jeżeli aktualne oświadczenie nie zostanie uzyskane w ciągu 90 dni, instytucja finansowa stosuje szersze ustalenie rezydencji. Posiadacz rachunku jest wówczas traktowany zarówno jako rezydent państwa wynikającego z pierwotnego oświadczenia, jak i państwa, co do którego instytucja ma podstawy sądzić, że posiadacz rachunku stał się jego rezydentem podatkowym w związku ze zmianą okoliczności. Praktyczne znaczenie przepisu polega zatem na określeniu terminu na aktualizację danych oraz skutków braku nowego oświadczenia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 648.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 46.Art. 48.