Art. 20. Grzywna za niedokonanie blokady rachunku finansowego

1. Kto nie dokonuje blokady rachunku finansowego, o której mowa w art. 19 ust. 6, podlega karze grzywny do 180 stawek dziennych.

2. Orzekanie w sprawie, o której mowa w ust. 1, następuje na podstawie ustawy z dnia 10 września 1999 r. – Kodeks karny skarbowy (Dz. U. z 2024 r. poz. 628, 850 i 879).

Komentarz do Art. 20.

Przepis określa odpowiedzialność za niedokonanie blokady rachunku finansowego, o której mowa w art. 19 ust. 6. Odpowiedzialność powstaje w razie zaniechania tej czynności, a więc wtedy, gdy wymaganej blokady nie dokonano. Regulacja nie uzależnia zastosowania kary od dodatkowych przesłanek wskazanych w art. 20, lecz wiąże ją bezpośrednio z niewykonaniem obowiązku blokady.

Za takie zachowanie przewidziano karę grzywny do 180 stawek dziennych. Sformułowanie „do 180 stawek dziennych” wskazuje maksymalny wymiar kary określony w tym przepisie, a nie karę automatyczną w każdym przypadku. Art. 20 ust. 1 wskazuje zarówno zachowanie podlegające karze, jak i jej górną granicę.

Przepis reguluje także sposób prowadzenia sprawy. Zgodnie z art. 20 ust. 2 orzekanie w sprawie czynu określonego w ust. 1 następuje na podstawie ustawy dotyczącej Kodeksu karnego skarbowego. Oznacza to, że przepis nie opisuje całej procedury postępowania ani szczegółowych zasad wymierzania grzywny, lecz odsyła w tym zakresie do wskazanej ustawy. Znaczenie praktyczne regulacji polega na wyraźnym połączeniu obowiązku blokady rachunku finansowego z sankcją za jego niewykonanie oraz na określeniu podstawy prawnej orzekania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1712.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

kodeks karny skarbowy

Art. 19.Art. 21.