Art. 27. Używanie chemicznych środków policyjnych w działaniach wojennych

Kto używa chemicznych środków policyjnych jako środka prowadzenia działań wojennych, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.

Komentarz do Art. 27.

Przepis określa odpowiedzialność karną za używanie chemicznych środków policyjnych w szczególnym celu, którym jest prowadzenie działań wojennych. Odpowiedzialność dotyczy osoby, która podejmuje takie działanie, co wynika z użytego określenia „Kto”. Kluczowe znaczenie ma sposób wykorzystania środków, ponieważ przepis nie odnosi się do każdego ich użycia, lecz do użycia ich „jako środka prowadzenia działań wojennych”.

Za czyn objęty tym przepisem przewidziano wyłącznie karę pozbawienia wolności. Jej dolna granica wynosi rok, a górna 10 lat. Oznacza to, że przepis wyznacza konkretny przedział kary, w którym mieści się odpowiedzialność za opisane zachowanie. Nie przewidziano w nim innych rodzajów kar ani dodatkowych przesłanek, takich jak skutek użycia środków, rozmiar wyrządzonej szkody czy sposób działania sprawcy.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na jednoznacznym wskazaniu, że wykorzystanie chemicznych środków policyjnych do prowadzenia działań wojennych jest zagrożone surową karą pozbawienia wolności. Dla zastosowania tego przepisu zasadnicze jest zatem ustalenie dwóch elementów: czy doszło do użycia chemicznych środków policyjnych oraz czy zostały one użyte jako środek prowadzenia działań wojennych. Połączenie tych elementów decyduje o objęciu zachowania sankcją określoną w art. 27.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 812.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 26.Art. 28.