Art. 86. Rozstrzygnięcia w sprawie zezwoleń na wywóz

Minister właściwy do spraw gospodarki udziela zezwolenia na wywóz, odmawia, unieważnia, zawiesza, zmienia lub cofa udzielone zezwolenie, mając na względzie przesłanki wskazane w art. 10 i art. 11 rozporządzenia 258/2012.

Komentarz do Art. 86.

Przepis określa organ właściwy oraz zakres jego kompetencji w sprawach związanych z wywozem. Minister właściwy do spraw gospodarki podejmuje rozstrzygnięcia dotyczące zezwolenia na wywóz. Może on udzielić takiego zezwolenia, ale także odmówić jego udzielenia. W odniesieniu do zezwolenia już udzielonego minister może je unieważnić, zawiesić, zmienić albo cofnąć.

Podejmując te działania, minister ma kierować się przesłankami wskazanymi w art. 10 i art. 11 rozporządzenia 258/2012. Oznacza to, że przepis nie opisuje samodzielnie wszystkich kryteriów oceny wniosku lub dalszego obowiązywania zezwolenia, lecz odsyła w tym zakresie do wskazanych jednostek tego rozporządzenia. Zakres oceny obejmuje zarówno etap ubiegania się o zezwolenie, jak i sytuację, w której zezwolenie zostało już wydane.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na skupieniu wymienionych kompetencji w rękach jednego organu. Minister może nie tylko rozstrzygać o wydaniu lub odmowie wydania zezwolenia, lecz również ingerować w jego dalszy byt poprzez unieważnienie, zawieszenie, zmianę albo cofnięcie. Wszystkie te działania powinny uwzględniać przesłanki określone w art. 10 i art. 11 rozporządzenia 258/2012. Przepis wyznacza więc podstawowy model podejmowania decyzji w sprawach zezwoleń na wywóz, wskazując organ decyzyjny, możliwe rodzaje rozstrzygnięć oraz kryteria, do których należy się odwołać.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2019 r. poz. 1214.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 85.Art. 87.