Art. 47a. Specyfikacje techniczne broni alarmowej i sygnałowej

1. Broni alarmowej i sygnałowej nie uznaje się za strzelecką broń palną, jeżeli została wytworzona zgodnie ze specyfikacjami technicznymi mającymi na celu zapewnienie, aby nie można było jej przerobić tak, aby miotała pocisk w wyniku działania ładunku miotającego, a w szczególności gdy:

1) lufa jest skonstruowana w taki sposób, aby nie mogła zostać usunięta lub zmieniona bez znacznego uszkodzenia lub zniszczenia urządzenia;

2) w lufie umieszczono niemożliwe do usunięcia przegrody;

3) komora nabojowa jest przesunięta, przechylona lub rozłożona w taki sposób, aby uniemożliwić miotanie z urządzenia pocisku z załadowanej w nim amunicji.

2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, określi, w drodze rozporządzenia, specyfikacje techniczne, jakie powinno spełniać urządzenie, aby zostało uznane za broń alarmową i sygnałową, mające na celu zapewnienie, aby urządzenia takiego nie można było przerobić tak, aby miotało pocisk w wyniku działania ładunku miotającego, uwzględniając aktualną wiedzę techniczną i normy dotyczące wytwarzania broni i amunicji.

Komentarz do Art. 47a.

Przepis określa, kiedy broń alarmowa i sygnałowa nie jest uznawana za strzelecką broń palną. Decydujące znaczenie ma sposób jej wytworzenia oraz zastosowane rozwiązania techniczne. Urządzenie musi być skonstruowane tak, aby nie można było go przerobić w sposób umożliwiający miotanie pocisku w wyniku działania ładunku miotającego.

Ustęp 1 wskazuje trzy przykładowe cechy konstrukcyjne, które mają zabezpieczać przed taką przeróbką:

lufa powinna być zamocowana w sposób uniemożliwiający jej usunięcie lub zmianę bez znacznego uszkodzenia albo zniszczenia urządzenia;
w lufie powinny znajdować się niemożliwe do usunięcia przegrody;
komora nabojowa powinna być przesunięta, przechylona albo rozłożona tak, aby wykluczyć miotanie pocisku z załadowanej amunicji.

Wyliczenie tych rozwiązań służy wskazaniu, jakie właściwości techniczne świadczą o braku możliwości łatwego przekształcenia urządzenia w broń strzelającą. Istotny jest nie tylko aktualny sposób działania urządzenia, lecz także jego odporność na przeróbkę.

Ustęp 2 powierza ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych określenie, w drodze rozporządzenia, specyfikacji technicznych wymaganych dla urządzeń uznawanych za broń alarmową i sygnałową. Przed wydaniem rozporządzenia minister zasięga opinii Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Specyfikacje mają uwzględniać aktualną wiedzę techniczną oraz normy dotyczące wytwarzania broni i amunicji. Przepis tworzy więc podstawę do technicznego doprecyzowania kryteriów, od których zależy zakwalifikowanie urządzenia do tej kategorii, a w konsekwencji odróżnienie go od strzeleckiej broni palnej.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2019 r. poz. 1214.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 47.Art. 47b.