Art. 34. Forma i treść umów dotyczących materiałów

Umowa cywilnoprawna, której przedmiotem są materiały wybuchowe, broń, amunicja oraz wyroby i technologia o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, wymaga potwierdzenia na piśmie albo w postaci elektronicznej opatrzonej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, w którym należy wskazać wszystkie istotne postanowienia umowy.

Komentarz do Art. 34.

Przepis określa wymaganą formę umowy cywilnoprawnej dotyczącej materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym. Umowa taka wymaga potwierdzenia w jednej z dwóch postaci: na piśmie albo elektronicznie, przy czym dokument elektroniczny musi być opatrzony kwalifikowanym podpisem elektronicznym.

Regulacja obejmuje zarówno sam sposób potwierdzenia umowy, jak i jej treść. W umowie należy wskazać wszystkie istotne postanowienia, a więc te elementy uzgodnienia, które mają znaczenie dla określenia jego przedmiotu i warunków. Przepis nie ogranicza tego wymogu do określonego rodzaju umowy ani nie różnicuje go w zależności od tego, czy jej przedmiotem są materiały wybuchowe, broń, amunicja, czy wyroby i technologia o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym.

W praktyce oznacza to, że samo uzgodnienie warunków w dowolnej formie nie odpowiada wymaganiom przepisu. Konieczne jest utrwalenie umowy na piśmie albo w postaci elektronicznej z kwalifikowanym podpisem elektronicznym, a treść tak utrwalonego dokumentu powinna obejmować wszystkie istotne postanowienia. Przepis wyznacza więc formalny standard zawierania umów cywilnoprawnych w odniesieniu do wskazanych przedmiotów oraz wymaga kompletnego przedstawienia ich warunków.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2019 r. poz. 1214.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

broń, amunicja i materiały wybuchowe

Art. 33.Art. 35.