Art. 32. Poniesienie opłat za zaświadczenia i badania

Opłatę za pierwsze zaświadczenie z Krajowego Rejestru Karnego oraz opłatę za pierwsze badania lekarskie i psychologiczne i wydanie orzeczenia ponosi pracownik, a za kolejne, uzyskane lub przeprowadzane w trakcie trwania zatrudnienia, opłatę ponosi przedsiębiorca.

Komentarz do Art. 32.

Przepis określa zasady ponoszenia opłat związanych z dokumentami i badaniami pracownika. Rozróżnia koszty pierwszych czynności od kosztów kolejnych czynności podejmowanych w czasie trwania zatrudnienia.

Pracownik ponosi opłatę za:

pierwsze zaświadczenie z Krajowego Rejestru Karnego,
pierwsze badania lekarskie,
pierwsze badania psychologiczne,
wydanie orzeczenia związane z tymi badaniami.

Z kolei przedsiębiorca ponosi opłaty za kolejne zaświadczenia, badania i wydanie orzeczenia, jeżeli zostały uzyskane lub przeprowadzone w trakcie trwania zatrudnienia. Przepis obejmuje więc zarówno kolejne zaświadczenie z Krajowego Rejestru Karnego, jak i ponowne badania lekarskie lub psychologiczne oraz wydanie kolejnego orzeczenia.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na jednoznacznym rozdzieleniu obciążeń finansowych między pracownika i przedsiębiorcę. Koszt pierwszego kompletu wymaganych czynności przypisano pracownikowi, natomiast koszty kolejnych czynności wykonanych lub uzyskanych podczas zatrudnienia obciążają przedsiębiorcę. Decydujące są zatem dwa elementy, kolejność danej czynności oraz to, czy kolejna czynność została uzyskana albo przeprowadzona w okresie trwania zatrudnienia. Artykuł nie ustanawia jednej wspólnej opłaty, lecz wskazuje podmiot zobowiązany do poniesienia opłaty w zależności od rodzaju i kolejności dokumentu, badania lub orzeczenia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2019 r. poz. 1214.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 31.Art. 33.