Art. 138. Wywóz bez zezwolenia lub wbrew warunkom zezwolenia

Kto bez zezwolenia lub wbrew warunkom określonym w zezwoleniu na wywóz dokonuje wywozu, o którym mowa w art. 84 ust. 1, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

Komentarz do Art. 138.

Przepis określa odpowiedzialność karną za dokonanie określonego rodzaju wywozu bez wymaganego zezwolenia albo z naruszeniem warunków, na jakich zezwolenie zostało wydane. Chodzi o wywóz, o którym mowa w art. 84 ust. 1, przy czym sam art. 138 nie opisuje jego przedmiotu ani dodatkowych wymagań, lecz odsyła w tym zakresie do wskazanego przepisu.

Podstawą odpowiedzialności są dwie odrębne sytuacje. Pierwsza występuje wtedy, gdy wywóz jest dokonywany bez zezwolenia. Druga zachodzi wtedy, gdy zezwolenie istnieje, ale osoba dokonuje wywozu wbrew określonym w nim warunkom. Oznacza to, że samo uzyskanie zezwolenia nie wyłącza odpowiedzialności, jeżeli sposób dokonania wywozu nie odpowiada jego treści. Przepis nie uzależnia kary od dodatkowych przesłanek wskazanych w jego treści, takich jak rodzaj naruszonego warunku, rozmiar wywozu czy powstanie szkody.

Za czyn przewidziano karę pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat. Jest to sankcja określona w ustawowych granicach, a jej wymiar może mieścić się w całym wskazanym przedziale. Praktyczne znaczenie przepisu polega na tym, że obejmuje zarówno całkowity brak zezwolenia, jak i naruszenie jego warunków, odnosząc oba zachowania do wywozu wskazanego w art. 84 ust. 1. W konsekwencji legalność takiego działania wymaga nie tylko istnienia zezwolenia, lecz także postępowania zgodnego z jego warunkami.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2019 r. poz. 1214.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 137.Art. 139.