Art. 14. Koordynacja współpracy przez Krajowego Koordynatora

1. Minister właściwy do spraw zagranicznych koordynuje współpracę rozwojową za pośrednictwem Krajowego Koordynatora Współpracy Rozwojowej.

2. Krajowego Koordynatora, o którym mowa w ust. 1, powołuje minister właściwy do spraw zagranicznych spośród sekretarzy lub podsekretarzy stanu w urzędzie obsługującym tego ministra.

Komentarz do Art. 14.

Przepis określa sposób organizacji i wykonywania koordynacji współpracy rozwojowej. Odpowiedzialność za tę koordynację przypisuje ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych, ale wskazuje, że minister realizuje ją za pośrednictwem Krajowego Koordynatora Współpracy Rozwojowej. Oznacza to, że koordynator jest osobą działającą w ramach mechanizmu koordynacji ustanowionego przy tym ministrze.

Kluczowe znaczenie ma sposób obsadzenia tego stanowiska. Krajowego Koordynatora powołuje minister właściwy do spraw zagranicznych. Przepis ogranicza jednocześnie krąg osób, spośród których może nastąpić powołanie. Kandydat musi być sekretarzem albo podsekretarzem stanu w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw zagranicznych. Funkcji tej nie można więc, na podstawie tego przepisu, powierzyć dowolnej osobie spoza wskazanej grupy.

Regulacja wyraźnie rozdziela role obu podmiotów. Minister pozostaje organem koordynującym, natomiast Krajowy Koordynator jest pośrednikiem, za którego pośrednictwem ta koordynacja się odbywa. W praktyce przepis wskazuje zatem zarówno podmiot odpowiedzialny za współpracę rozwojową na poziomie koordynacji, jak i formalny kanał wykonywania tego zadania. Zapewnia też, że funkcję koordynatora obejmuje osoba należąca do ścisłego kierownictwa urzędu obsługującego właściwego ministra.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2011 r. poz. 1386.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

współpraca zagraniczna

Art. 13.Art. 15.