Art. 12. Okres spłaty i karencji pożyczki

1. Okres spłaty pożyczki przez przedsiębiorcę nie może przekroczyć 3 lat od dnia zawarcia umowy pożyczki.

2. Okres karencji spłaty pożyczki wynosi 9 miesięcy i jest liczony od dnia zawarcia umowy pożyczki.

Komentarz do Art. 12.

Przepis określa dwa podstawowe elementy związane ze spłatą pożyczki przez przedsiębiorcę: maksymalny czas trwania spłaty oraz okres karencji. Okres spłaty pożyczki nie może przekroczyć 3 lat, a termin ten liczy się od dnia zawarcia umowy pożyczki. Oznacza to, że umowa nie może przewidywać spłaty rozłożonej na okres dłuższy niż trzy lata od jej zawarcia.

Przepis ustanawia również 9-miesięczny okres karencji spłaty pożyczki. Ten okres także jest liczony od dnia zawarcia umowy pożyczki. W rezultacie zarówno maksymalny okres spłaty, jak i okres karencji mają wspólny punkt początkowy, którym jest data zawarcia umowy. Regulacja wyznacza więc ramy czasowe, które powinny zostać uwzględnione w umowie pożyczki, wskazując jednocześnie maksymalny czas spłaty oraz długość karencji.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na ograniczeniu okresu, w którym pożyczka może być spłacana, do 3 lat, oraz na zagwarantowaniu określonego w ustawie, 9-miesięcznego okresu karencji. Z samego przepisu wynika, że okres karencji nie jest liczony od zakończenia innego etapu umowy, lecz bezpośrednio od dnia jej zawarcia. Po upływie 9 miesięcy kończy się okres karencji, natomiast całkowity okres spłaty nadal nie może wykraczać poza 3 lata od dnia zawarcia umowy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2010 r. poz. 992.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

przedsiębiorstwa

Art. 11.Art. 13.